Onze advocaat, mr. van Zijtveld, heeft bijvoorbeeld in 2015 een procedure gevoerd bij de rechtbank Midden-Nederland waarbij een boekhouder werd veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 111.863,89, te vermeerderen met wettelijke rente. Het betreffende vonnis kunt u lezen door verder te klikken naar de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 9 september 2015.

Aansprakelijkheid boekhouder: wat kunt u verwachten?

Artikel 6:74 BW verplicht de boekhouder om bij iedere tekortkoming in de nakoming van een verbintenis de schade die de klant daardoor lijdt te vergoeden, tenzij de tekortkoming de boekhouder niet kan worden toegerekend. Indien u een boekhouder opdracht geeft om werkzaamheden te verrichten voor uw onderneming kunt u over het algemeen ten minste het volgende verwachten.

• Dat de gevoerde administratie voldoet aan de wettelijke eisen;
• Dat fiscale aangiften tijdig worden ingediend;
• Indien ook fiscale adviezen worden gegeven: dat deze adviezen kloppen;
• Indien de boekhouder onvoldoende kennis heeft van fiscale deelgebieden: dat de boekhouder hierover geen adviezen verstrekt en aangeeft dat u een andere deskundige moet raadplegen;
• Dat fiscale aangiften in overeenstemming met de wet- en regelgeving worden ingediend;
• Dat opgestelde jaarrekeningen voldoen aan de gebruikelijke normen;
• Dat verstuurde facturen in overeenstemming zijn met gemaakte prijsafspraken;
• Dat niet zonder voorafgaand overleg stukken worden gestuurd naar de Belastingdienst, bancaire instellingen of het UWV.

Binnen de samenwerking mag ook het een en ander van u verwacht worden. Zo dient u de boekhouder tijdig te voorzien van relevante stukken en relevante informatie te delen.

Indien de boekhouder niet aan zijn verplichtingen voldoet of zijn zorgplicht schendt kan sprake zijn van beroepsaansprakelijkheid van de boekhouder. De aansprakelijkheid van een boekhouder kan aan de orde komen indien de boekhouder onvoldoende zorgvuldig met uw belangen omgaat en fouten maakt.

In bepaalde gevallen zijn de gemaakte afspraken duidelijk vastgelegd. Echter, soms komt het voor dat geen duidelijk contract is opgesteld. De inhoud en omvang van de overeenkomst moet in dat geval aan de hand van alle feiten en omstandigheden worden vastgesteld. Vervolgens kan worden vastgesteld of sprake is van aansprakelijkheid van de boekhouder.

Voor welke schade is een boekhouder aansprakelijk?

De boekhouder kan aansprakelijk zijn indien door zijn of haar fouten belastingboetes worden opgelegd en/of belastingcontroles worden ingesteld. Ook kan het zijn dat u geen financiering hebt kunnen verkrijgen doordat de jaarrekening te laat is opgesteld of ondeugdelijk is. Indien door foutieve advisering teveel belasting is betaald kan er ook sprake zijn van schade die voor vergoeding in aanmerking komt. In bepaalde gevallen is het mogelijk om de aan de accountant betaalde vergoedingen terug te vorderen. Dit kan bijvoorbeeld door de overeenkomst te ontbinden.

Aansprakelijk stellen boekhouder

Het is belangrijk dat u tijdig en op de juiste wijze de boekhouder aansprakelijk stelt. Het op juiste wijze aansprakelijk stellen van de boekhouder is belangrijk.

Naast de regels van verjaring geldt ook de wettelijke plicht om tijdig te klagen (de klachtplicht). Indien u weet dat de boekhouder een belangrijke fout heeft gemaakt mag u niet te lang stilzitten. SVZ advocaten kan u bijstaan bij het opstellen van een aansprakelijkheidsbrief, het berekenen van de schade en indien nodig het voeren van een procedure. Neem contact op voor een vrijblijvende afspraak om te bespreken of in uw geval sprake is van beroepsaansprakelijkheid van de boekhouder. Ook indien u een rechtsbijstandverzekering hebt kunnen wij u bijstaan. In dat geval kunt u een beroep doen op uw recht op een vrije advocaatkeuze. SVZ advocaten adviseert u graag over de mogelijke aansprakelijkheid van een boekhouder.

De vaststellingsovereenkomst: artikel 7:900 Burgerlijk Wetboek

In het Burgerlijk Wetboek is in artikel 7:900 BW en verder een wettelijke regeling over de vaststellingsovereenkomst opgenomen. De wet noemt een aantal regels over de vaststellingsovereenkomst. Naast de inachtneming van de wettelijke regels, is het belangrijk om de vaststellingsovereenkomst helder en duidelijk op te stellen. Door een duidelijke overeenkomst te maken, kunnen geschillen achteraf (en als gevolg daarvan een gerechtelijke procedure over de uitleg en betekenis van de vaststellingsovereenkomst) worden voorkomen.

Opstellen vaststellingsovereenkomst

Partijen kunnen een vaststellingsovereenkomst aangaan ter voorkoming of beëindiging van een bestaande onzekerheid of een bestaand geschil. Wat wij in de praktijk vaak zien is dat een vaststellingsovereenkomst wordt gesloten na schikkingsonderhandelingen. Dit kunnen schikkingsonderhandelingen tijdens een gerechtelijke zitting (comparitie van partijen) zijn. Het kan ook zo zijn dat partijen niet zover zijn gekomen en voordat er een gerechtelijke procedure is gestart met elkaar tot overeenstemming zijn gekomen. Het is van belang bij het opstellen van een vaststellingsovereenkomst een deskundige advocaat in te schakelen die u kan adviseren.

Beoordelen vaststellingsovereenkomst

Het kan ook zo zijn dat uw wederpartij (of diens advocaat/adviseur) te beëindiging van een geschil een vaststellingsovereenkomst heeft opgesteld. Het is voor u dan van belang om hierover onafhankelijk advies van een eigen adviseur in te winnen en te bekijken of uw rechten en belangen goed gewaarborgd zijn. SVZ advocaten heeft hierin veel ervaring. Wij kunnen voor u beoordelen of de vaststellingsovereenkomst aan de wettelijke vereisten voldoet en of uw belangen goed zijn gewaarborgd. Daarnaast kunnen wij eventuele tekstvoorstellen opstellen ter wijziging/aanvulling van de door de wederpartij opgestelde vaststellingsovereenkomst.

Vaststellingsovereenkomst: vorderen van nakoming

Indien een partij bij de vaststellingsovereenkomst op grond van de vaststellingsovereenkomst een bepaalde verplichting op zich heeft genomen, en deze partij komt deze op hem rustende verplichting niet na, dan kan de andere partij nakoming bij de rechter vorderen. Een heldere vaststellingsovereenkomst is in een dergelijke procedure van groot belang.

Pas nadat de rechter de eisende partij in het gelijk heeft gesteld, verkrijgt deze een executoriale titel en kan deze daadwerkelijk tot executie van zijn vordering over gaan.

Vaststellingsovereenkomst: finale kwijting

In beginsel verdient het de voorkeur om in de vaststellingsovereenkomst een bepaling op te nemen waarin wordt afgesproken dat partijen elkaar over en weer, nadat alle verplichtingen uit de vaststellingsovereenkomst zijn nagekomen, finale kwijting verlenen. Een dergelijk beding voorkomt dat een van partijen nog iets van de andere partij kan vorderen.

Indien niet op alle punten overeenstemming wordt bereikt en/of bepaalde onderdelen van het geschil niet worden meegenomen in de vaststellingsovereenkomst, kan over dit onderwerp later alsnog een gerechtelijke procedure gevoerd worden.

Vernietiging vaststellingsovereenkomst

Een vaststellingsovereenkomst is alleen vernietigbaar indien gebondenheid aan de vaststellingsovereenkomst in verband met de inhoud of de wijze van totstandkoming in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Dit volgt uit artikel 7:904 lid 1 BW. Dit is een zware toets. In de praktijk zorgt deze bepaling ervoor dat er slechts een marginale toetsing plaatsvindt. Uit de jurisprudentie blijkt echter dat het niet onmogelijk is een vaststellingsovereenkomst onder omstandigheden te vernietigen. Dit dient uiteraard per specifiek geval te worden beoordeeld.

Advocaat vaststellingsovereenkomst

SVZ advocaten heeft veel ervaring met het adviseren over vaststellingsovereenkomsten, het opstellen en beoordelen van vaststellingsovereenkomsten en het procederen over vaststellingsovereenkomsten. Indien u hierover vragen heeft of bijstand wenst te ontvangen, kunt u uiteraard vrijblijvend contact met ons opnemen om de mogelijkheden te bespreken.

Klachtplicht: artikel 6:89 BW

Artikel 6:89 BW bepaalt dat een schuldeiser op een gebrek in de prestatie van zijn contractuele wederpartij geen beroep meer kan doen indien en voor zover hij hierover niet binnen bekwame tijd nadat hij het gebrek heeft ontdekt of redelijkerwijze had moeten ontdekken, heeft geklaagd.

Het doel van deze bepaling is het bieden van bescherming aan de schuldenaar tegen te laat geuite en daardoor moeilijk te controleren en te betwisten klachten. Op grond van dit artikel mag de schuldenaar ervan uitgaan dat de schuldeiser met bekwame spoed onderzoekt of de prestatie aan de overeenkomst beantwoordt. Indien dit niet het geval mocht zijn, mag de schuldenaar ervan uitgaan dat de schuldeiser dit met spoed aan de schuldenaar mededeelt, zodat deze de mogelijkheid heeft zich te verweren.

Klachtplicht: levering producten en diensten

De wettelijke regeling omtrent de klachtplicht ziet zowel op de levering van producten als diensten. Daarbinnen ziet het wetsartikel over de klachtplicht enkel op gevallen van ondeugdelijke nakoming: een gebrek in de prestatie. Het moet daarbij gaan om een feitelijk gebrek.

De klachtplicht heeft enkel betrekking op gebrekkige prestaties van de schuldenaar die niet aan zijn verbintenis beantwoord. De klachtplicht ziet uitdrukkelijk niet op een vordering uit onrechtmatige daad.

Klachtplicht: vereisten

De klachttermijn vangt aan op het moment dat de schuldeiser het gebrek heeft ontdekt of had moeten ontdekken. Op grond van de jurisprudentie geldt dat de schuldeiser (I) het in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs van hem te verwachten onderzoek dient te verrichten en (II) binnen bekwame tijd na ontdekking van het gebrek klaagt bij de schuldenaar.

Termijn onderzoek

De tijd die de schuldeiser wordt gegund voor onderzoek, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Hierbij zijn onder meer van belang de aard en waarneembaarheid van het gebrek, de wijze waarop dit aan het licht treedt en bijvoorbeeld de deskundigheid van de schuldeiser. Onder omstandigheden kan het verrichten van onderzoek door een deskundige noodzakelijk zijn. De vereiste mate van voortvarendheid van het onderzoek hangt tevens af van de ingewikkeldheid van het te verrichten onderzoek.

Als op grond van de overeenkomst en overige omstandigheden (sterke) aanwijzingen bestaan dat de schuldeiser mocht vertrouwen op het feit dat de prestatie niet gebrekkig is, zal van de schuldeiser minder snel (en voortvarend) onderzoek mogen worden verwacht. In zijn algemeenheid geldt namelijk dat een schuldeiser mag afgaan op de juistheid van de door de schuldenaar gedane mededelingen.

Termijn uiten klacht

Een vaste termijn voor het uiten van de klacht valt niet te geven.

In zijn algemeenheid geldt dat enig onderzoek of beraad is toegestaan. Vervolgens dient de vraag te worden beantwoord of binnen bekwame tijd is geklaagd. Deze vraag dient te worden beantwoord met inachtneming van alle relevante omstandigheden van het geval. SVZ advocaten heeft hierin veel ervaring en kan dit voor u beoordelen.

Van belang daarbij is onder meer of het belang van de schuldenaar is geschaad als gevolg van het verstrijken van de tijd. Als zijn belangen niet zijn geschaad, zal er minder snel reden zijn om de klacht plichtige partij te verwijten dat niet voortvarend genoeg is geklaagd.

Inhoud klacht

De klacht is vormvrij. De klacht moet evenwel in ieder geval vermelden dat de prestatie ondeugdelijk is. Dit is doorgaans echter onvoldoende. De schuldeiser moet tevens, voor zover mogelijk, mededelingen doen over de aard en omvang van de tekortkoming. Een en ander zodat de schuldenaar dit kan controleren en zich hiertegen kan verweren.

Gevolg niet tijdig klagen

Het gevolg van het verzaken van de klachtplicht is dat de schuldeiser alle rechten en bevoegdheden die hem op grond van de gebrekkigheid ten dienste stonden, verliest. De bepaling van artikel 6:89 BW vormt een toepassing van het leerstuk van rechtsverwerking (artikel 6:2 BW en 6:248 BW).

Bewijslast

De stelplicht en bewijslast met betrekking tot de vraag of tijdig is geklaagd, komen pas aan de orde wanneer de schuldenaar het verweer voert dat niet tijdig is geklaagd. Wanneer dit verweer niet wordt gevoerd, blijft artikel 6:89 BW buiten toepassing. Als het verweer wel wordt gevoerd, dan moet de schuldeiser gemotiveerd stellen, en bij betwisting, zo nodig bewijzen dat en op welk moment is geklaagd.

Advies SVZ advocaten

Indien u naar aanleiding van dit artikel vragen mocht hebben over een specifiek geval, neem dan gerust vrijblijvend contact op met SVZ advocaten. Wij helpen u graag verder!

Wettelijke regeling volgorde toerekening betalingen

In de wet is opgenomen aan welke factuur van een debiteur een door hem verrichte betaling dient te worden toegerekend, namelijk in artikel 6:43 BW. Het is dus niet zo dat schuldeiser dan wel schuldenaar zelf kunnen bepalen op welke factuur en/of kosten een betaling wordt afgeboekt.

Wanneer een schuldenaar meer dan één factuur open heeft staan, gelden bij de betaling de volgende criteria om te bepalen aan welke factuur de betaling dient te worden toegerekend:

1. de omschrijving van de betaling (door de schuldenaar);
2. de opeisbaarheid van de openstaande facturen;
3. de bezwaarlijkheid;
4. de ouderdom.

Volgorde afboeken betaling bij meerdere facturen

De wetgever heeft aan de schuldenaar de bevoegdheid toegekend om zelf te bepalen welke schuld hij als eerste wil laten verdwijnen. De schuldenaar moet in dat geval een betalingkenmerk of factuurnummer noemen. Doet de schuldenaar dit niet, dan dient er gekeken te worden welke schuld opeisbaar is (van welke schuld de betalingstermijn is verstreken). Is er van één factuur de betaaltermijn verstreken? Dan dient de betaling van deze factuur afgeboekt te worden. Zijn er reeds van meerdere facturen de betaaltermijnen verstreken? Dan dient er gekeken te worden naar de vraag welke schuld het zwaarst op de schuldenaar drukt. Wat als meest bezwarend moet worden aangemerkt is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Beoordeeld moet worden bij betaling van welke schuld de schuldenaar het meeste belang heeft (hierbij speelt doorgaans de hoogte van de rente een beslissende rol). Is dit er één? Dan dient daarop te worden afgeboek. Zijn dat er meer? Dan moet gekeken worden welke factuur het langst open staat. Is dit er één? Dan dient de betaling op deze factuur te worden afgeboek. Zijn de facturen even oud? Dan wordt het door de debiteur betaalde geldbedrag naar rato op deze facturen in mindering gebracht.

Volgorde afboeken in geval van één factuur, met bijkomende incassokosten en rente

In het geval er maar één factuur open staat en de schuldenaar daarover incassokosten en rente verschuldigd is, geldt het volgende. In het geval dat de schuldenaar vervolgens een deelbetaling verricht, volgt uit de wet (artikel 6:44 BW) de volgorde waarop dient te worden afgeboekt:

1. de kosten;
2. de vervallen rente;
3. het factuurbedrag (hoofdsom);
4. de lopende rente.

Onder kosten wordt verstaan zowel de proceskosten als de buitengerechtelijke incassokosten. Met vervallen rente wordt bedoeld de vervallen en opeisbaar geworden rente. De hoofdsom betreft de oorspronkelijke vordering van de crediteur (exclusief kosten en rente). Met lopende rente wordt bedoeld de sinds de vorige vervaldatum van de rente weer ontstane rente, welke nog niet opeisbaar is.

Regelend recht verwerken betalingen openstaande facturen

De wettelijke regeling omtrent de toerekening van betaling, zoals hiervoor uiteengezet, is van regelend recht. Dit betekent dat schuldeiser en schuldenaar overeen kunnen komen dat toerekening van betalingen op een andere wijze/volgorde plaatsvindt. Dit kan bijvoorbeeld door hierover een regeling in de algemene voorwaarden op te nemen.

Advocaat SVZ advocaten bij geschillen over openstaande facturen

SVZ advocaten kan u adviseren over de wijze waarop betalingen van debiteuren afgeboekt moeten worden op de openstaande facturen en/of kosten. Daarnaast kan SVZ advocaten met u meedenken over een eventueel voor uw specifieke geval gunstige wijze om (in uw algemene voorwaarden) af te wijken van de wettelijke regeling. Tot slot kunnen wij u uiteraard ook bijstaan in een gerechtelijke incassoprocedure, om zodoende uw vorderingen op uw wederpartij te incasseren. Neem voor meer informatie gerust vrijblijvend contact met ons op.

SVZ advocaten kan u (als ondernemer) bijstaan bij het incasseren van vorderingen met daarbovenop de wettelijke (handels)rente en incassokosten.

Wanneer is wettelijke rente verschuldigd?

De wettelijke rente (artikel 6:119 BW) is de ‘gewone’ rente en is van toepassing op niet-handelstransacties. Dit zijn veelal  overeenkomsten met particulieren of consumenten. Wettelijke rente kan worden gevorderd over de periode waarover de schuldenaar zijn verplichting tot betaling niet nakwam. Als er in de overeenkomst al een uiterste betalingsdatum was overeengekomen, is de schuldenaar vanaf dat moment in verzuim en geldt de periode tussen deze datum en het moment van nakomen voor de berekening van de wettelijke rente. Ook is sprake van verzuim vanaf het moment dat schuldenaar aan zijn schuldeiser heeft medegedeeld dat hij niet kan nakomen of zal nakomen.

Er kan ook middels een ingebrekestelling een redelijke termijn worden gegeven, indien deze niet uit de overeenkomst blijkt. De duur van de redelijke termijn hangt af van de omstandigheden van het geval. Hierbij kunnen onder andere de branche of de hoogte van het verschuldigde bedrag relevant zijn. Wanneer er na het verstrijken van de redelijke termijn niet wordt nagekomen, is sprake van verzuim en kan ook de wettelijke rente vanaf dat moment worden gevorderd.

De tekortkoming moet wel aan de schuldenaar toe te rekenen zijn. Er mag dus geen sprake zijn van bijvoorbeeld overmacht.

Om aanspraak te kunnen maken op de wettelijke rente hoeft er niet te worden bewezen dat sprake is van schade. Enkel het vaststellen van het verzuim is voldoende om hier aanspraak op te kunnen maken.

Wettelijke rente wordt vastgesteld bij Algemene Maatregel van Bestuur en bedraagt op dit moment 2%. Het is bij overeenkomst mogelijk om een hoger percentage vast te stellen. Indien een lager percentage wordt overeengekomen, geldt alsnog het percentage van 2%.

Wanprestatie en de onrechtmatige daad

Stel dat er sprake is van een schadevergoeding uit onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW) of uit wanprestatie (artikel 6:74 BW), dan is er voor deze geldvordering uit schadevergoeding direct sprake van verzuim (artikel 6:83 onder b BW). Er is sprake van wanprestatie wanneer een van de partijen zijn verplichting (zijn gedeelte van de overeenkomst) niet of gedeeltelijk niet nakomt. Men spreekt van een onrechtmatige daad op het moment dat een van de partijen handelt of iets nalaat in strijd met een wettelijke verplichting of maatschappelijke norm.

Op het moment dat de vordering tot schadevergoeding niet direct wordt voldaan, is deze opeisbaar en is ook de wettelijke rente verschuldigd. Er hoeft dan geen ingebrekestelling te worden verstuurd.

Onverschuldigde betaling en ongerechtvaardigde verrijking

Wanneer u bijvoorbeeld twee keer dezelfde rekening heeft betaald of wanneer u een rekening heeft betaald en vervolgens de overeenkomst wordt ontbonden of wordt vernietigd, dan is er onverschuldigd betaald en is de ontvanger verplicht dit bedrag terug te betalen aan u (artikel 6:203 BW). Wanneer de ontvanger wist dat u dit bedrag ten onrechte betaalde en het niet (direct) heeft terugbetaald of wanneer hij in gebreke is gesteld, dan is er sprake van verzuim. Op dat moment is de wettelijke rente verschuldigd.

Er kan ook sprake zijn van een ongerechtvaardigde verrijking (artikel 6:212 BW). Iemand is dan ten koste van een ander ongerechtvaardigd verrijkt en is in verzuim indien hij de schade die de ander lijdt, niet heeft vergoed, nadat hij in gebreke is gesteld en nalaat binnen de gestelde termijn te betalen. Er kan dan wettelijke rente bovenop de schadevergoeding worden gevorderd.

Wanneer kunt u wettelijke handelsrente claimen

De wettelijke handelsrente (artikel 6:119a BW) is bedoeld als schadevergoeding bij het niet nakomen van handelstransacties. Dit betreft een implementatie van de Europese richtlijn 2000/35. Er is naar opvatting van het Hof van Justitie van de Europese Unie (15 december 2016) sprake van een handelstransactie wanneer er een overeenkomst tot het leveren van goederen of diensten bestaat tegen betaling. Deze overeenkomst geldt tussen ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties. Een onderneming is naar opvatting van het Hof een organisatie welke handelt in het kader van haar zelfstandige beroepsmatige of economische activiteit. Dit betekent dat er sprake moet zijn één of meerdere personen die gestructureerd en duurzaam handelen onder een handelsnaam.

Ook bij wettelijke handelsrente moet er sprake zijn van een uiterste betaaldatum of geldt de termijn van 30 dagen na ontvangst van de factuur of de prestatie, dan wel na aanvaarding van de prestatie. De prestatie dient wel binnen uiterlijk 30 dagen na ontvangst te zijn aanvaard. Het is voor partijen ook mogelijk om onder voorwaarden de termijn te verlengen tot wel 60 dagen of meer. Er wordt ook hier gekeken naar de omstandigheden van het geval (artikel 6:119a lid 5 BW).

Wanneer een schuldeiser zelf nog verschuldigd is om zijn prestatie te leveren en er niet is betaald, dan is er geen wettelijke handelsrente verschuldigd. Stel X dient per 1 maart een vrachtwagen te leveren en Y dient dan op 1 april te hebben betaald, maar X levert niet tijdig, dan is X zelf (ook) in verzuim. Indien er niet wordt betaald door Y dan kan er door X geen wettelijke handelsrente worden verhaald.

Daarnaast is ook hierbij het bewijs van de schade niet vereist om de wettelijke handelsrente te vorderen en dient het niet nakomen toegerekend te kunnen worden aan de schuldenaar.

De wettelijke handelsrente is door de regering vastgesteld op 8% (per 1 januari 2020), maar hier kan bij overeenkomst van worden afgeweken. De wettelijke handelsrente is dus veel hoger dan de wettelijke rente.

Advocaat vorderen wettelijke rente

Mocht u vragen hebben of twijfelt u of u wettelijke (handels)rente kunt vorderen, neem dan gerust contact op met SVZ Advocaten. Wij staan voor u klaar voor deskundig advies en staan u graag bij in een eventuele procedure.

Wettelijke regeling bestuurdersaansprakelijkheid faillissement

Op grond van artikel 2:248 BW kan de curator tijdens een faillissement de bestuurder aansprakelijk stellen indien het bestuur zijn taak kennelijk onbehoorlijk heeft vervuld en het aannemelijk is dat dit een belangrijke oorzaak van het faillissement is geweest. Aan deze twee vereisten moet zijn voldaan voordat sprake kan zijn van aansprakelijkheid van de bestuurder na het faillissement van de vennootschap. Indien aan de vereisten wordt voldaan is iedere bestuurder aansprakelijk voor het tekort in de boedel. Het tekort in de boedel is het bedrag van de schulden voor zover deze niet door vereffening van de overige baten kunnen worden voldaan. Dit bedrag kan tijdens een faillissement hoog oplopen door de aanzienlijke faillissementskosten, waaronder het salaris van de curator en zijn medewerkers. De aansprakelijkheid van een bestuurder bij het faillissement van de vennootschap kan dan ook ingrijpende gevolgen hebben voor de bestuurder. Al voor de aanvraag van het faillissement is het belangrijk om het dossier in orde te maken en mogelijke vragen van de curator voor te bereiden.

Wat is onbehoorlijk bestuur bij faillissement?

Het is in beginsel aan de curator om te stellen dat in de drie jaar voorafgaand aan het faillissement sprake is geweest van onbehoorlijk bestuur. In het geval de curator het standpunt inneemt dat sprake is van aansprakelijkheid van een bestuurder bij het faillissement van de vennootschap moet de curator ook aantonen dat dit onbehoorlijke bestuur een belangrijke oorzaak van het faillissement is geweest. Een faillissement kan door verschillende omstandigheden zijn veroorzaakt. Van belang is dat het tekortschieten van het bestuur hierin een opvallende plaats moet innemen. Een kleine fout van de bestuurder zonder wezenlijke gevolgen kan niet leiden tot bestuurdersaansprakelijkheid bij faillissement. In de jurisprudentie (uitspraken van rechters) is invulling gegeven aan het begrip onbehoorlijk bestuur bij geschillen over de aansprakelijkheid van een bestuurder bij het faillissement van de vennootschap. Hieruit blijkt onder meer dat pas sprake is van onbehoorlijk bestuur als ‘’geen redelijk denkend bestuurder- onder dezelfde omstandigheden – aldus zou hebben gehandeld’’. Niet te gemakkelijk mag de conclusie worden getrokken worden dat hiervan sprake is.

Normale bedrijfsrisico’s leiden niet tot onbehoorlijk bestuur

De curator dient te snel over te gaan tot het aansprakelijk stellen van een bestuurder. Het nemen van bedrijfsrisico’s leidt bijvoorbeeld niet snel tot de kwalificatie van onbehoorlijk bestuur. Aansprakelijkheid van de bestuurder bij het faillissement van de vennootschap kan wel aan de orde komen indien sprake is van roekeloos en onbezonnen handelen van het bestuur. Ook is van belang of het voor het bestuur voorzienbaar was dat de schuldeisers schade zouden lijden door het onbehoorlijke bestuur. Duidelijk is dat niet te snel mag worden aangenomen dat sprake is van onbehoorlijk bestuur. Naar onze mening moet het bestuur ook bij bestuurdersaansprakelijkheid bij een faillissement een ernstig verwijt gemaakt kunnen worden en moet het evident zijn dat onverantwoordelijk en niet in het belang van de vennootschap en haar schuldeisers is gehandeld. Uiteraard zal er bij bewuste fraude of zelfverrijking door de bestuurder al snel voldaan worden aan de kwalificatie onbehoorlijk bestuur.

Aansprakelijkheid vanwege slechte boekhouding of jaarrekening

De curator moet het nodige stellen en onderbouwen voordat sprake kan zijn aansprakelijkheid van een bestuurder bij het faillissement van de vennootschap. Dit is echter anders in het geval het bestuur niet heeft voldaan aan de verplichtingen op grond van artikel 2:10 BW (de administratieplicht) of artikel 2:394 BW (de verplichting om tijdig de jaarrekening te deponeren). Indien hiervan sprake is staat wettelijk vast dat het bestuur zijn taak niet behoorlijk heeft vervuld en ontstaat tevens een wettelijk vermoeden dat dit een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Dit vermoeden kan de bestuurder alsnog proberen te ontkrachten om aan aansprakelijkheid te ontkomen. Indien de curator de bestuurder aansprakelijk stelt en een beroep doet op dit vermoeden is het van groot belang om juridisch advies in te winnen.

Administratieplicht en aansprakelijkheid bestuurder bij faillissement

Aansprakelijkheid van een bestuurder bij faillissement kan aan de orde komen indien de administratie niet op orde is. Voordat overgegaan wordt tot de aanvraag van een eigen faillissement is het zeer belangrijk om de administratie door te lopen en waar nodig in orde te maken. De kern van artikel 2:10 BW is dat de boekhouding van een onderneming op goed niveau moet zijn zodat snel inzicht kan worden verkregen in onder meer de debiteuren- en de crediteurenpositie, de stand van de liquiditeiten en de vermogenspositie van de onderneming. Uiteraard is daarbij van belang hoe groot de onderneming is en wat de aard van de onderneming is. De achterliggende gedachte van deze verplichting is dat de bestuurder een vennootschap niet behoorlijk kan besturen als hij niet op de hoogte is van de financiële positie van de onderneming. Dit onbehoorlijke bestuur kan leiden tot aansprakelijkheid van de bestuurder bij een faillissement. De bestuurder kan dan immers geen verantwoordelijke beslissingen nemen en niet goed beoordelen of de vennootschap nieuwe verplichtingen wel of niet kan nakomen. Het is afhankelijk van de complexiteit, omvang en aard van de onderneming aan welke eisen de boekhouding moet voldoen. De curator zal zich een oordeel vormen over de boekhouding en mede op grond daarvan een standpunt innemen over de aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement van de vennootschap.

Ondergeschikte tekortkomingen in administratie: geen aansprakelijkheid

Niet iedere tekortkoming in de administratie kan door de curator als reden worden aangevoerd om de bestuurder aansprakelijk te stellen. Bij kleine tekortkomingen in de boekhouding kan door de bestuurder worden aangevoerd dat sprake is van een onbelangrijk verzuim. Indien wordt aangenomen dat sprake is van een onbelangrijk verzuim kan de bestuurder aan aansprakelijkheid bij faillissement ontkomen. Indien sprake is van een ondergeschikte fout zonder grote materiële gevolgen staat aldus niet vast dat sprake is van onbehoorlijk bestuur. Ook de verklaring over de achtergrond van het gebrek in de administratie is van belang bij de beoordeling of sprake is van een onbelangrijk verzuim. Neem bij geschillen over de administratieplicht en aansprakelijkheid van de bestuur bij faillissement contact op met SVZ advocaten. SVZ advocaten kan u bijstaan bij het inrichten van uw administratie in gevallen van belastingcontroles maar ook bij de voorbereiding van een faillissementsaanvraag zodat de risico op aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement beperkt kan worden.

Voorbeeld van verzuim administratieplicht bij beoordeling aansprakelijkheid bestuurder bij faillissement

Door rechtbanken en gerechtshoven is een nadere invulling gegeven aan de administratieplicht en de aansprakelijkheid van de bestuurder bij een faillissement. Indien bijvoorbeeld door de curator voorraad wordt aangetroffen die fors afwijkt van de voorraadadministratie kan de curator stellen dat niet voldaan is aan de administratieplicht. In beginsel kan in dat geval vastgesteld worden dat de boekhouding niet voldoende op orde is. Op 6 augustus 2019 oordeelde het Gerechtshof bijvoorbeeld in een zaak waarbij de aangetroffen voorraad door de curator verkocht was voor een bedrag van € 12.306,60. Volgens de boekhouding was echter voorraad aanwezig voor een bedrag van € 280.306,60. Dit verschil is veel te groot waardoor de boekhouding evident geen goed inzicht geeft in de vermogenspositie van de onderneming. Daarnaast was het niet duidelijk welke vordering de vennootschap had op haar aandeelhouders. De boekhouding gaf dit onvoldoende duidelijk aan. Het Gerechtshof oordeelt dan ook dat niet is voldaan aan de boekhoudplicht van artikel 2:10 BW waardoor sprake was aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement.

Aansprakelijk gesteld door curator niet tijdig deponeren jaarrekening?

Indien niet tijdig of niet de juiste jaarrekening is gedeponeerd staat in beginsel wettelijk vast dat het bestuur zijn taak niet behoorlijk heeft vervuld en ontstaat tevens een wettelijk vermoeden dat dit een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Vanaf het boekjaar 2016 is een jaarrekening, voor de regeling bestuurdersaansprakelijkheid bij faillissement, tijdig gedeponeerd indien de deponering binnen 12 maanden na afloop van het boekjaar heeft plaatsgevonden.

Aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement van de vennootschap kan voorkomen worden indien sprake is van een onbelangrijk verzuim. Een termijnoverschrijding van enkele dagen wordt als onbelangrijk verzuim aangemerkt. De Hoge Raad heeft al eens bepaald dat een termijnoverschrijding van 17 dagen in beginsel niet kan worden aangemerkt als een onbelangrijk verzuim. Echter, ook bij een termijnoverschrijving van 17 dagen of meer kan in specifieke gevallen sprake zijn van een onbelangrijk verzuim. Of sprake is van een onbelangrijk verzuim hangt af van de omstandigheden van het geval, in het bijzonder de redenen die tot de termijnoverschrijding hebben geleid. Hoe langer de termijnoverschrijding is hoe hogere eisen aan de oorzaken van termijnoverschrijding moeten worden gesteld. De bestuurder dient aldus omstandigheden aan te voeren die het niet tijdig deponeren minder verwijtbaar maken en kan in dat kader aanvoeren dat sprake is van een onbelangrijk verzuim.

Ontkrachten bewijsvermoedens bij faillissement

Indien sprake is van onbehoorlijk bestuur dient tevens vastgesteld te worden dat dit onbehoorlijke bestuur een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Bij schending van de administratie- en deponeringsplicht ontstaat het wettelijke vermoeden dat dit een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Indien de bestuurder in dat geval echter stelt en aannemelijk maakt dat niet zijn handelswijze maar andere feiten en omstandigheden het faillissement hebben veroorzaakt moet de curator op zijn beurt aannemelijk maken dat de kennelijk onbehoorlijke taakvervulling mede een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Ook indien sprake is van meerdere oorzaken van het faillissement kan sprake zijn van bestuurdersaansprakelijkheid bij faillissement indien het onbehoorlijk bestuurder mede een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Kan de curator dit niet aantonen? Dan kan ook bij het niet voldoen aan de administratie- en deponeringsplicht ontkomen worden aan bestuurdersaansprakelijkheid bij faillissement. De curator kan dan ook in veel gevallen niet volstaan met het wijzen op de schending van de administratie- en deponeringsplicht door de bestuurder.

Disculpatie en matiging mogelijk bij aansprakelijkheid bestuurder bij faillissement

De vaststelling dat sprake is van onbehoorlijk bestuur ziet op het bestuur als orgaan. De individuele bestuurder die bewijst dat de onbehoorlijke taakvervulling niet aan hem te wijten is en dat hij niet nalatig is geweest in het treffen van maatregelen om de gevolgen van het onbehoorlijk bestuur af te wenden is niet aansprakelijk. Aan aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement van de vennootschap kan niet worden ontkomen door te stellen dat is geprotesteerd tegen het gevoerde beleid. De bestuurder kan wel aan aansprakelijkheid bij faillissement ontkomen indien hij alles heeft gedaan wat in zijn vermogen ligt om de gevolgen van onbehoorlijk bestuur te beperken. Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat de rechter het bedrag waarvoor het bestuur aansprakelijk is matigt indien dit bedrag de rechter bovenmatig voorkomt gelet op de ernst van onbehoorlijke taakvervulling de andere oorzaken van het faillissement en de wijze waarop het faillissement is afgewikkeld door de curator. Ook matiging bij een individuele bestuurder is mogelijk indien de betreffende bestuurder bijvoorbeeld maar kort in dienst is geweest in de periode dat het onbehoorlijke bestuur heeft plaatsgevonden. Neem contact op met SVZ advocaten indien u in een procedure bent betrokken over de aansprakelijkheid van een bestuurder bij het faillissement van de vennootschap.

Curator start alleen procedure bij voldoende verhaalsmogelijkheden

De curator heeft de opdracht om het faillissement op efficiënte wijze af te ronden en geen onnodige kosten te maken. De rechter-commissaris van de rechtbank ziet hier op toe en controleert de werkwijze van de curator. Het is belangrijk om te beseffen dat een curator niet zomaar een gerechtelijke procedure tegen een bestuurder mag starten. Naast een afweging van de proceskansen en de kosten en vertraging van de procedure dient de curator mede te kijken naar de verhaalsmogelijkheden. Indien de bestuurder geen of weinig bezittingen of inkomsten heeft zal de curator niet snel toestemming krijgen voor het starten van een kostbare procedure inzake de aansprakelijkheid van de bestuurder bij faillissement. De curator dient voordat hij een procedure start, conform de Recofa-richtlijnen, het standpunt van de bestuurder te rapporteren aan de rechter-commissaris alsmede een overzicht te geven van de verhaalsmogelijkheden bij de bestuurder.

Wanneer u als schuldeiser vervolgens door de rechter in het gelijk wordt gesteld, kunt u uw vordering betaald krijgen door de beslagen goederen te executeren. Lees in dit artikel een samenvatting van de belangrijkste aspecten waarmee u rekening moet houden. SVZ advocaten is gespecialiseerd in het procesrecht en heeft veel ervaring met het leggen van beslag.

Verzoekschrift beslaglegging door advocaat

Wanneer u een opeisbare vordering heeft op uw schuldenaar, kan uw advocaat bij de rechtbank een verzoekschrift indienen. Bij een opeisbare vordering kunt u bijvoorbeeld denken aan een factuur waarvan de betaaltermijn is versteken. In het verzoekschrift moet de vordering zoveel mogelijk feitelijk worden toegelicht, moet de wettelijke/juridische grondslag van de vordering worden onderbouwd en moet worden aangegeven op welke specifieke zaken beslag wordt gelegd.

Het verzoek tot beslaglegging moet deugdelijk zijn onderbouwd. De wettelijke vereisten voor het leggen van beslag zijn geregeld in artikel 700 en verder van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. In Nederland wordt een verzoek tot beslag relatief eenvoudig toegewezen. In de meeste gevallen wordt de schuldenaar niet gehoord en verleent de rechtbank binnen enkele dagen verlof om beslag te leggen. Op grond van dit verlof kan vervolgens de deurwaarder worden ingeschakeld om beslag te leggen.

Opheffing beslag kort geding & schadeplichtigheid

Hoewel het verlof tot beslaglegging relatief eenvoudig wordt verleend is de onderbouwing wel degelijk van belang. Indien niet aan alle eisen wordt voldaan, wordt het verlof niet verleend. Daarnaast is de gegrondheid van het verzoek van belang voor het kunnen standhouden van het beslag. Indien de grondslag namelijk niet deugdelijk is, kan de wederpartij eenvoudig opheffing van het beslag vorderen in een kort geding procedure. Daar komt nog bij dat het leggen van conservatoir beslag, zonder deugdelijke grond, schadeplichtigheid ten opzichte van de wederpartij kan opleveren.

Termijn bodemzaak

Van belang is tevens dat nadat het beslag is gelegd, op korte termijn een bodemprocedure wordt gestart. De termijn voor het beginnen van deze bodemprocedure is in beginsel veertien dagen, maar kan bij uitzondering worden verlengd. Indien u langer wacht, vervalt het beslag.

Beslagleggen tijdens procedure

Een beslag kan ook gelegd worden tijdens een aanhangige procedure. In dat geval worden nog steeds dezelfde formaliteiten doorlopen, maar hoeft u niet meer aan te geven waar de bodemprocedure over zal gaan en wanneer deze aanhangig zal worden gemaakt. Dit is inmiddels namelijk al bekend. Indien u meer informatie wenst te ontvangen over deze mogelijkheid, neem dan gerust vrijblijvend contact op.

Executoriaal beslag

Een conservatoir beslag dat u heeft gelegd kan, als u de procedure wint, omgezet worden in een executoriaal beslag. Met andere woorden: u krijgt dan toestemming van de rechter om datgene waar u beslag op heeft gelegd direct te executeren. Als de wederpartij niet vrijwillig aan het vonnis voldoet, kan het vonnis ten uitvoer worden gelegd door de deurwaarder en kan het beslagen goed geëxecuteerd worden.

Beslag als pressiemiddel

Met een gelegd beslag heeft u een sterk drukmiddel ten opzichte van uw schuldenaar in handen. Uw schuldenaar kan op die manier immers niet zomaar meer over zijn goederen beschikken. Over banktegoeden kan bijvoorbeeld niet meer beschikt worden en een pand waarop beslag is gelegd kan niet meer verkocht worden. Deze druk zorgt er onder omstandigheden voor dat de schuldenaar overgaat tot spoedige betalen, dan wel om tot een minnelijke regeling te komen.

Advocaat beslag en incasso

In dit artikel zal worden stilgestaan bij het boetebeding. De advocaten van SVZ advocaten adviseren en procederen vaak over de geldigheid, de omvang en de gevolgen van overeengekomen boetebeding. Voor meer informatie kunt u uiteraard ook vrijblijvend contact opnemen.

Advocaat contractuele boete

Een boetebeding wordt vooraf opgenomen in de overeenkomst. Wanneer de overeenkomst vervolgens door een van de partijen wordt geschonden, verkrijgt de andere partij het recht om de boete op te eisen.

Belangrijk voordeel van de contractuele boete (ten opzichte van het wettelijke recht op schadevergoeding) is dat de eisende partij niet hoeft aan te tonen dat hij daadwerkelijk schade heeft geleden door de overtreding van de overeenkomst/de bepaling waarop de boete was gesteld.

Dit is een groot voordeel omdat het vaak lastig is om de concreet geleden schade inzichtelijk te maken en daadwerkelijk te bewijzen. In handelsovereenkomsten worden vaak boetes gesteld op bijvoorbeeld de overtreding van garanties, concurrentie- en relatiebedingen en bijvoorbeeld ook geheimhoudingsbedingen.

Wettelijke voorwaarden boetebeding

Het boetebeding is geregeld in de artikel 6:91 BW tot en met 6:94 BW.

In artikel 6:91 BW is het volgende opgenomen: ‘’Als boetebeding wordt aangemerkt ieder beding waarbij is bepaald dat de schuldenaar, indien hij in de nakoming van zijn verbintenis tekortschiet, gehouden is een geldsom of een andere prestatie te voldoen (…)’’

Hieruit blijkt dat er niet veel wettelijke voorwaarden zijn verbonden aan de contractuele boete. Het is daarbij niet van belang of boete ten doel heeft te fungeren als schadevergoeding, dan wel dat de boete als pressiemiddel kan worden ingezet om de overeenkomst na te komen.

Van belang is tevens dat de wettelijke bepaling over het boetebeding van regelend recht is. Partijen kunnen daardoor van de wettelijke regeling afwijken. Het uitsluiten van de mogelijkheid tot rechterlijke matiging van de boete is op grond van artikel 6:94 lid 3 BW echter niet toegestaan en is nietig.

Aanspraak maken op contractuele boete

Als hoofdregel geldt dat de schuldeiser moet kiezen tussen dan wel nakoming van de contractuele verplichting, dan wel het vorderen van de boete. Beide vorderingen tegelijk instellen is in beginsel onmogelijk.

Daarnaast geldt dat het boetebeding in de plaats treedt van de wettelijke schadevergoeding (artikel 6:92 lid 2 BW). In beginsel geldt dus dat wanneer er een boete is overeengekomen, geen aanspraak op wettelijke schadevergoeding meer bestaat.

Deze regel is evenwel van regelend recht. Dit betekent dat contractueel overeengekomen kan worden dat naast de boete, recht op schadevergoeding blijft bestaan. Dit gebeurt in de praktijk ook in het merendeel van de gevallen. Indien een dergelijke bepaling niet wordt opgenomen, zou het namelijk zo kunnen zijn dat de werkelijke schade de boete (aanzienlijk) overstijgt, maar dat deze hogere schade niet voor vergoeding in aanmerking komt.

Er kan enkel aanvullende schadevergoeding worden gevorderd indien aantoonbaar is dat de daadwerkelijke schade het boetebedrag overschrijdt. Dit wordt als zodanig ook vaak opgenomen in de overeenkomst en het boetebeding. Voor een geslaagd beroep op aanvullende schadevergoeding, is vereist dat de eisende partij haar daadwerkelijke schade kan onderbouwen en bewijzen.

Van belang is daarnaast dat voor het intreden van een boete verzuim is vereist. In artikel 6:93 BW is opgenomen dat voor het vorderen van de boete een aanmaning is vereist. Kort samengevat komt het erop neer dat ook voor het inroepen van de boete geldt dat de schuldenaar in verzuim moet zijn. Per geval dient te worden bekeken of een ingebrekestelling noodzakelijk is dan wel het verzuim van rechtswege intreedt (bijvoorbeeld wegens het verstrijken van een fatale datum, een mededeling van de schuldenaar aan de schuldeiser dat de schuldenaar niet zal nakomen, de nakoming blijvend onmogelijk is, er sprake is van een vordering uit hoofde van onrechtmatige daad of schadevergoeding, of de eis van een ingebrekestelling naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn).

In de praktijk zien wij dat dit verzuimvereiste van artikel 6:93 BW vaak wordt weg-gecontracteerd. Dit kan op de volgende manier: ‘’In geval van overtreding van artikel X is de tekortschietende partij in verzuim en verbeurt zij aan de andere partij zonder dat nadere ingebrekestelling nodig is een boete ter hoogte van bedrag € X.’’ Let wel: in de praktijk worden niet altijd de juiste contractuele bepalingen gebruikt, waardoor achteraf verwarring en discussie kan ontstaan. Laat u hierover vooraf goed adviseren. Indien er achteraf toch een geschil ontstaat, kunnen wij u uiteraard adviseren over de mogelijkheden.

Verweermiddelen tegen contractuele boete

Een boetebeding kan ongeldig zijn wanneer het beding is opgenomen in de algemene voorwaarden en op grond van de wet onredelijk bezwarend is. Het voert voor dit artikel te ver om hier al te diep op in te gaan, voor meer informatie kunt u uiteraard vrijblijvend contact opnemen.

Daarnaast kan het zo zijn dat een beroep op een boete in een specifiek geval naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is (zie artikel 6:248 BW). Hierbij zijn de omstandigheden van het geval relevant. Wenst u verweer te voeren tegen een boete, dan kunnen wij specifiek voor uw geval beoordelen of er steekhoudende verweren tegen de aanspraak ingebracht kunnen worden.

Matiging boete

Onder omstandigheden kan de rechter een contractuele boete matigen/verlagen, dit is geregeld in artikel 6:94 BW.

Op grond van de heersende jurisprudentie geldt dat voor matiging van een contractueel boetebeding enkel aanleiding bestaat indien sprake is bijzondere omstandigheden. De rechter kan een contractuele boete op verzoek van de schuldenaar matigen, als de billijkheid dat klaarblijkelijk eist (artikel 6:94 lid 1 BW). In zijn arrest van 27 april 2007,  ECLI:NL:HR:2007:AZ6638 (Intrahof/Bart Smit) gaf de Hoge Raad een nadere invulling aan deze maatstaf:

“De in deze bepaling opgenomen maatstaf dat voor matiging slechts reden kan zijn indien de billijkheid dit klaarblijkelijk eist, brengt mee dat de rechter pas als de toepassing van een boetebeding in de gegeven omstandigheden tot een buitensporig en daarom onaanvaardbaar resultaat leidt, van zijn bevoegdheid tot matiging gebruik mag maken. Daarbij zal de rechter niet alleen moeten letten op de verhouding tussen de werkelijke schade en de hoogte van de boete, maar ook op de aard van de overeenkomst, de inhoud en de strekking van het beding en de omstandigheden waaronder het is ingeroepen.” (rov. 5.3) (onderstreping door advocaat).

Forse matiging contractuele boete is mogelijk

De Hoge Raad formuleert hier een strenge maatstaf, die duidelijk maakt dat er iets bijzonders aan de hand moet zijn om tot matiging van een contractuele boete te komen. Bij de matiging door de rechter van contractuele boetes staan de contractsvrijheid en de bescherming van de zwakkere partij lijnrecht tegenover elkaar. Hier moet dus zorgvuldig mee om worden gegaan.

Toch kan de rechter in specifieke gevallen slechts een klein deel van de boete toewijzen (en dus een groot deel van de boete afwijzen). Het kan daarom echt de moeite te zijn om een onredelijk hoge contractuele boete aan te vechten in een procedure. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de recente uitspraak van de Hoge Raad 16 februari 2018 ECLI:NL:HR:2018:207 (Turan/Easystaff). De Hoge Raad zet in de uitspraak uiteen dat het ook op grond van de strenge maatstaf goed mogelijk is dat een hoge boete zeer fors wordt gematigd.

Gronden aanvechten contractuele boete

Zoals gezegd kan de rechter in deze afweging alle feiten en omstandigheden betrekken. De rechter kijkt op grond van de huidige jurisprudentie, in 2020, bijvoorbeeld naar:

• Wat is de hoedanigheid van partijen?
• Wat is de aard van de overeenkomst?
• Wie van partijen was penvoerder?
• Wat is de totstandkomingsgeschiedenis van de overeenkomst?
• Wat is het doel dat partijen bij het opstellen van het boetebeding voor ogen hebben gehad? Wat is de inhoud en strekking van het beding?
• Was de inbreuk die aanleiding gaf tot de boete incidenteel of structureel?
• Is er sprake van een algemene boete, of zijn de boetes gespecificeerd met betrekking tot concrete inbreuken?
• Is er sprake van een eenmalig boetebedrag of loopt de boete op naarmate de tijd verstrijkt?
• Is de boete gemaximeerd?
• Wat is de rechtvaardiging voor de omvang van de boete?
• Wat is de verhouding tussen de werkelijke schade en de hoogte van de boete?
• Is het doel waarvoor de boete oorspronkelijk is opgesteld door de beweerde inbreuk daadwerkelijk geschaad?
• Onder welke omstandigheden is het boetebeding ingeroepen?

Advocaat procedure boetebeding

Leidt het gebrek aan de woning tot non-conformiteit?

Op grond van artikel 7:17 BW dient het geleverde huis de eigenschappen de bezitten die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. Met andere woorden: het huis moet aan de conformiteitseis voldoen.

Op grond van de wet geldt dat de koper in ieder geval mag verwachten dat het huis geschikt is voor ‘normaal gebruik’. Dit betekent dat het huis met enige duurzaamheid als huis bewoond kan worden op een gebruikelijke wijze. Wanneer het geleverde huis niet geschikt is voor normaal gebruik, dan is de verkoper in beginsel aansprakelijk voor de gebreken die het normaal gebruik verhinderen.

Een ijkpunt daarbij is dat de zaak op moment van levering aan de overeenkomst moet beantwoorden. Let wel: De omstandigheid dat een bepaald gebrek pas na de koop ontstaat, sluit niet uit dat de zaak niet aan de overeenkomst beantwoordt. Het kan namelijk zo zijn dat de koper niet behoefde te verwachten dat het desbetreffende gebrek binnen een bepaalde tijd na de koop zou ontstaan.

De koper van een bestaande woning zal, afhankelijk van de ouderdom en prijs daarvan, tot op zekere hoogte rekening moeten houden met het feit dat in bepaalde mate (achterstallig) onderhoud en aanpassing aan de eisen van de tijd noodzakelijk is. Dit is ook zo indien de noodzaak daartoe ten tijde van het sluiten van de koop niet direct zichtbaar was.

Verborgen gebreken koopwoning: mededelingsplicht verkoper

De verkoper moet rekening houden met het normale gebruik van de zaak en met wat hij weet of moet weten over het bijzondere gebruik dat de koper voor ogen staat. Hij heeft een mededelingsplicht indien hij weet of moet weten dat de zaak voor dit normale of bijzondere gebruik ongeschikt is. Indien een onwetende verkoper op de hoogte had moeten zijn, houdt dit in dat hij zijn onderzoeksplicht heeft verzaakt.

Als de verkoper op de hoogte van het gebrek is, dient  hij de koper daarover te informeren. Indien de verkoper niet aan zijn mededelingsplicht heeft voldaan, kan hij de koper (doorgaans) niet verwijten dat hij (eventueel) niet aan zijn onderzoeksplicht heeft voldaan.

Let wel: ook als de verkoper niks te verwijten valt, in die zin dat hij geen mededelingplicht had/heeft geschonden, kan alsnog geoordeeld worden dat er sprake is van non-conformiteit die voor vergoeding in aanmerking komt.

Mogelijke gebreken: onderzoeksplicht koper

De aansprakelijkheid van de verkoper wordt begrensd door de onderzoeksplicht van de koper. De koper heeft een onderzoeksplicht met betrekking tot gebreken die de koper bekend waren of bekend hadden kunnen zijn. Van de koper wordt verwacht/mag verwacht worden dat hij het huis goed onderzoekt of laat onderzoeken. De onderzoeksplicht weegt zwaarder naarmate het huis ouder is en (bepaalde) gebreken dus eerder in de lijn der verwachting liggen.

De koper mag alleen die eigenschappen verwachten waarvan hij de aanwezigheid niet behoeft te betwijfelen. Waar hij twijfelt of moet twijfelen, dient hij de verkoper vragen te stellen of zelf onderzoek te verrichten. De koper doet er doorgaans dan ook goed aan om een bouwkundige keuring uit te laten voeren en aan de hand daarvan een bouwkundig rapport op te laten stellen.

Klachtplicht na ontdekking gebreken woning

Indien er zich een (verborgen) gebrek voordoet, moet de koper hier tijdig over klagen en de verkoper informeren. Op grond van artikel 7:23 lid 1 BW geldt dat de koper geen beroep meer op de beweerdelijke non-conformiteit van de woning kan doen, indien hij de verkoper daarvan niet binnen bekwame tijd, nadat hij dit heeft ontdekt of redelijkerwijs hadden behoren te ontdekken, in kennis heeft gesteld. Wat in het concrete geval als ‘’tijdig’’ heeft te gelden, is afhankelijk van alle omstandigheden van het geval. Het is dus van belang om u goed te laten informeren en om tijdig een ingebrekestelling te sturen met daarin een deugdelijke onderbouwing. Een gespecialiseerde advocaat kan u hierin bijstaan.

Let wel: een rechtsvordering uit hoofde van non-conformiteit verjaart door verloop van twee jaar nadat (binnen bekwame tijd) kennis is gegeven van het gebrek. Het is van belang deze termijnen goed te bewaken om verval van recht te voorkomen.

Bijzondere clausules koopovereenkomst: beperken van aansprakelijkheid

Soms worden er in de koopovereenkomst bepaalde clausules opgenomen.

In de koopovereenkomst kan bijvoorbeeld een ouderdomsclausule worden opgenomen. In een dergelijke clausule wijst de verkoper de koper op het feit dat er sprake is van een oudere woning en dat de koper dus niet dezelfde verwachtingen van de koper mag hebben dan hij bijvoorbeeld van een nieuwbouwwoning zou mogen hebben.

Daarnaast zien we in de praktijk ook een niet-zelfbewoningsclausule. In deze clausule geeft de koper aan dat hij de woning voorheen niet zelf heeft bewoond en dat hij daarom niet (of minder goed) op de hoogte is van de staat van de woning. Deze clausule wordt vaak gebruikt indien de woning voorheen verhuurd werd.

Hiermee wordt getracht de aansprakelijkheid van de verkoper jegens de koper voor gebreken uit te sluiten of beperken. De exacte formulering is daarbij van belang. Neem voor meer informatie hierover gerust vrijblijvend contact op met de advocaten van SVZ advocaten.

Indien de makelaar de verkopende partij niet zorgvuldig heeft geadviseerd over het koopcontract bestaan er onder omstandigheden mogelijkheden om de (verzekering van de) makelaar aan te spreken.

Aansprakelijkheid bouwkundige keuring?

Het kan ook zo zijn dat de koper zich gebaseerd heeft op een bouwkundig rapport van een gespecialiseerd bedrijf. Indien het rapport de verborgen gebreken niet of niet voldoende meldt, kan de koper onder omstandigheden het bedrijf dat de keuring heeft uitgevoerd aansprakelijk stellen. De verkoper heeft hier in die zin niets mee te maken, dat fouten van dit bedrijf (een hulppersoon) in juridische zin toegerekend kunnen worden aan de koper. Wilt u meer informatie? Neem dan gerust contact met ons op.

Schadevergoeding gebrek woning

Vereisten vordering winstafdracht bij wanprestatie 

De wederpartij moet door de wanprestatie, of onrechtmatige daad, winst hebben genoten. De winst van de wederpartij dient dus in causaal verband te staan met de wanprestatie of onrechtmatige daad. Anderzijds dient de benadeelde ondernemer schade geleden te hebben. Bij het instellen van deze vordering wordt de schade niet berekend aan de hand van de concreet geleden schade van de benadeelde partij, maar wordt juist gekeken naar het bedrag waarvoor de wederpartij geprofiteerd heeft.  

Berekenen schade aan de hand van winst wederpartij 

Het berekenen van de schade bij wanprestatie of onrechtmatige daad aan de hand van de winst van de wederpartij is veelal een tegemoetkoming in de bewijslast. Het is voor een ondernemer vaak zeer lastig vast te stellen en te onderbouwen welke schade hij heeft geleden doordat een wanprestatie of onrechtmatige daad jegens hem is gepleegd.  Het is in een dergelijk geval lastig om de concrete schade van de benadeelde partij exact te berekenen. Uiteraard moet wel vaststaan dat schade is geleden voordat kan worden toegekomen aan de begroting van de schade aan de hand van de winst van de wederpartij. Het is dus van belang dat de geleden schade zo goed mogelijk wordt toegelicht en onderbouwd. Het is vervolgens mogelijk dat de rechter, wanneer voldoende bewijs voorhanden is van de omvang van de schade, de wederpartij veroordeelt tot winstafdracht. Het is immers in bepaalde gevallen eenvoudiger om de winst die is gemaakt als gevolg van de wanprestatie of onrechtmatige daad te bepalen. De rechter is overigens niet verplicht om deze wijze van schadebegroting toe te passen. De zaak dient zich hiervoor te lenen. De procesadvocaten van SVZ advocaten kunnen u hierover nader adviseren en per zaak aangeven op welke wijze de schade het beste berekend en onderbouwd kan worden.  

Welke winst komt vergoeding in aanmerking? 

Het begrip winst dient te worden opgevat als ieder financieel voordeel dat de schuldenaar door zijn onrechtmatig handelen of wanprestatie heeft genoten. Dit betekent dat indien minder verlies wordt gemaakt, bij een wederpartij die helemaal geen winst maakt, toch financieel voordeel kan zijn genoten door de wanprestatie of onrechtmatige daad. Het gaat om het netto voordeel dat is genoten, na aftrek van de kosten die in verband staan met het betreffende voordeel. U heeft dan ook een advocaat nodig die financiële stukken kan analyseren en kan gebruiken voor het onderbouwen van de vordering. SVZ advocaten heeft deze kennis in huis en kan u bij uitstek bijstaan bij het berekenen van de winst die voor vergoeding in aanmerking komt.  

Advocaat vordering winstafdracht als schade 

De vordering tot winstafdracht brengt mee dat inzicht dient te bestaan in de omvang van de winst. Deze winst kan in theorie zelfs de daadwerkelijke schade overstijgen. Indien echter vaststaat dat de winst als gevolg van de wanprestatie of onrechtmatige daad (veel) hoger is dan de daadwerkelijke schade, kan de rechter de vordering toewijzen voor een deel van de betreffende winst. Indien de daadwerkelijke schade hoger is dan de winst van de wederpartij, en dit kan worden aangetoond, kan ook de overige schade gevorderd worden. De financiële onderbouwing is van groot belang en kan voor uw onderneming het verschil maken. 

Advocaat bewijs berekenen schadevergoeding 

Volledige vergoeding van werkelijk geleden schade 

Indien vaststaat dat sprake is van aansprakelijkheid, doordat sprake is van wanprestatie of een onrechtmatige daad is gepleegd, heeft een benadeelde recht op volledige vergoeding van de werkelijk geleden schade. Op 12 juni 2015 heeft de Hoge Raad nog eens bevestigd dat bij een onrechtmatige daad als uitgangspunt geldt dat de volledige schade vergoed dient te worden. Om deze schade te berekenen zal een vergelijking, een vermogensvergelijking, gemaakt moeten worden tussen de situatie dat geen onrechtmatige daad of wansprestatie zou zijn gepleegd (situatie a) en de daadwerkelijke situatie (situatie b). De benadeelde ondernemer moet financieel zoveel mogelijk in de situatie a gebracht worden. Het is niet altijd eenvoudig om deze vergelijking op een juiste en controleerbare wijze op te stellen. Een goede cijfermatige onderbouwing van de werkelijk geleden schade is tijdens onderhandelingen of procedures echter wel van groot belang. De financiële en fiscale kennis van SVZ advocaten kan ingezet worden om een overtuigende en kloppende berekening op te stellen zodat een maximaal bedrag aan schade gevorderd kan worden.  

Rechter mag schade vaststellen aan de hand van schatting 

In veel situaties is het ingewikkeld om met exacte zekerheid vast te stellen welke schade is geleden. Niet altijd is duidelijk hoe de vermogenspositie van de benadeelde er uit zou hebben gezien zonder de fout van de aansprakelijke partij. Als advocaat van de benadeelde is het daarom belangrijk om de geleden schade zo goed mogelijk te onderbouwen met een duidelijke analyse en zoveel mogelijk bewijsstukken. Op grond van artikel 6:97 BW geldt dat de rechter de schade begroot op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is. Kan de omvang van de schade niet nauwkeurig worden vastgesteld, dan wordt zij geschat. De term schatting lijkt te betekenen dat de schade vrij willekeurig kan worden vastgesteld. Dit is echter niet het geval: de schatting van de schade moet zoveel mogelijk zijn gebaseerd op vaststaande feiten. De rechter heeft dus een grote mate van vrijheid om de schade vast te stellen. Iedere situatie is anders en daarom is maatwerk vereist bij het begroten en inzichtelijk maken van schade.  

Schade dient zoveel mogelijk concreet berekend te worden 

De werkelijke schade dient zoveel mogelijk vastgesteld te worden aan de hand van de feiten en omstandigheden. Schade kan op twee verschillende wijze worden berekend: abstract of concreet. Bij een abstracte schadeberekening worden veelal forfaitaire bedragen gehanteerd gebaseerd op algemene uitgangspunten. Een voorbeeld van abstracte schadeberekening is de wettelijke rente, waarbij volgens een vaste methode de schade wordt berekend wanneer een vordering te laat is betaald. Een abstracte benadering van schade wordt bijvoorbeeld in bepaalde gevallen toegepast bij verlies of beschadiging van een zaak.  De schade wordt dan berekend naar objectieve maatstaven van de kosten herstel in algemene zin (ongeacht of herstel daadwerkelijk plaatsvindt en ongeacht en onafhankelijk van de daadwerkelijk gemaakte herstelkosten). 

Het uitgangspunt binnen het aansprakelijkheidsrecht is echter dat de werkelijke schade in een individueel geval vastgesteld dient te worden. Dit is een concrete benadering van schade waarbij, zoals eerder genoemd, een vermogensvergelijking wordt toegepast.   

Advocaat berekenen schadevergoeding in de vorm van winstafdracht 

Een advocaat van SVZ advocaten kan namens u vorderen dat de wederpartij de winst moet afdragen die is genoten door de onrechtmatige daad of wanprestatie. Deze vorm van de schadeberekening is mogelijk op grond van artikel 6:104 BW. Hiervoor is vereist dat de partij die onrechtmatig heeft gehandeld of wanprestatie heeft gepleegd, als gevolg hiervan winst heeft genoten en dat de benadeelde partij schade heeft geleden. Deze wijze van schade berekenen wordt wel gezien als een abstracte schadeberekening omdat niet de daadwerkelijk geleden schade centraal staat, maar eerder het voordeel van de wederpartij. Deze wijze van schadeberekening is van belang in gevallen dat moeilijk te bewijzen valt welke concrete schade is geleden maar wel vaststaat dat de wederpartij heeft geprofiteerd van de wanprestatie of onrechtmatige daad. Een advocaat van SVZ advocaten staat u graag terzijde bij het berekenen van de schade. Omdat onze advocaten jaarrekeningen, grootboekadministraties en andere financiële stukken kunnen analyseren, bent u bij ons aan het juiste adres om een vordering tot winstafdracht in te stellen. Onze advocaten kunnen u ook adviseren over de informatieplicht van de wederpartij, die kan worden afgedwongen, om gegevens te overleggen waaruit blijkt welke winst is genoten als gevolg van de wanprestatie of onrechtmatige daad.  

Advocaat schade berekenen en vorderen 

Bij het berekenen en vorderen van de schade in commerciële zaken komt veel kijken. Denk hierbij aan de causaliteit, de redelijke toerekening van schade, de begroting van schade maar ook de matigingsbevoegdheid van de rechtbank.

Exhibitieplicht: afdwingen recht op inzage bewijsstukken

Een procespartij die in bewijsnood verkeert, heeft een (voor sommige ondernemers onbekend) middel tot zijn beschikking. Artikel 843a Rv biedt een partij namelijk de mogelijkheid om kennis te nemen van een bewijsmiddel dat haar wel bekend is, maar wat niet in haar bezit is.

Bijvoorbeeld: U bent op de hoogte van een bepaald contract, maar u beschikt hier niet (meer) over. In dat geval kunt u wellicht een beroep doen op de exhibitieplicht. Een ander voorbeeld is een geschil over afgesproken commissies over verstuurde facturen door een contractuele wederpartij. Indien de wederpartij weigert de facturen of omzetgegevens te verstrekken, kunt u afgifte hiervan afdwingen.

Ook in familierechtprocedures kan afgifte van bewijsstukken afgedwongen worden. Denk aan situaties waarbij een wederpartij weigert informatie te verstrekken over (buitenlandse) bankrekeningen, inkomensgegevens of nieuwe contracten van zijn of haar onderneming.

SVZ advocaten heeft veel ervaring op het gebied van het procesrecht en staat ondernemers bij in gerechtelijke procedures. Als ervaren en volhardende procesadvocaten beseffen wij dat de juiste bewijsvoering cruciaal is om procedures te winnen. Bent u benieuwd of u uw bewijspositie kunt versterken door een beroep op artikel 843a RV, lees dan verder.

Vereisten wetsartikel over recht op inzien bewijsstukken

Artikel 843a RV bepaalt het volgende:

”Hij die daarbij rechtmatig belang heeft, kan op zijn kosten inzage, afschrift of uittreksel vorderen van bepaalde bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarin hij of zijn rechtsvoorgangers partij zijn, van degene die deze bescheiden te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft. Onder bescheiden worden mede verstaan: op een gegevensdrager aangebrachte gegevens.”

Uit dit wetsartikel vallen drie cumulatieve vereisten te destilleren:

1. De verzoeker moet een rechtmatig belang hebben bij inzage, uittreksel of afschrift van de informatie;
2. Het moet gaan om bepaalde bescheiden;
3. Het verzoek moet betrekking hebben op bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarin de verzoeker partij is.

Rechtmatig belang

Het recht op inzage of afschrift bestaat alleen wanneer de verzoeker daarbij een rechtmatig belang heeft. De enkele interesse in een stuk is onvoldoende. Het moet gaan om stukken waarbij een partij een direct en concreet belang heeft. De stukken hoeven niet doorslaggevend te zijn in de procedure, maar zij moeten wel relevant zijn voor de rechtspositie van de verzoeker. Het is aan de verzoeker om voldoende feiten en omstandigheden te stellen waaruit dit concrete belang blijkt.

Bepaalde bescheiden

Dit vereiste zorgt ervoor dat de verzoeker concreet moet aangeven om welke stukken het precies gaat. Met dit vereiste wil men zogenaamde ”fishing expeditions” voorkomen. Een voorbeeld: het vorderen van inzage in de gehele boekhouding is onvoldoende. Het vorderen van bijvoorbeeld bepaalde salarisoverzichten kan wel voldoende zijn in het kader van de bepaalbaarheid.

Dit vereiste hangt ook nauw samen met het vorige vereiste, namelijk het rechtmatige belang. Aan de hand van de concretisering van de stukken, kan namelijk pas worden beoordeeld of de verzoeker een rechtmatig belang heeft bij inzage/afschrift van deze stukken.

De term ‘’bescheiden’’ moet daarbij ruim worden geïnterpreteerd. Hieronder vallen ondertekende geschriften, andere schriftelijke bescheiden, zoals betalingsopdrachten, bankafschriften, salarisoverzichten, een computeruitdraai et cetera. Het kan tevens gaan om gegevens op andere gegevensdragers dan papier, zoals bijvoorbeeld, film, foto, geluidsfragmenten, computerbestanden, e-mail, USB-sticks en gegevens in de cloud.

Een rechtsbetrekking waarbij verzoeker partij is

Niet iedereen heeft op grond van artikel 843a RV recht op inzage/afschrift van stukken. Dit recht komt alleen toe aan degene die partij was bij die rechtsbetrekking. Daarnaast moet het verzoek bescheiden betreffen aangaande die rechtsbetrekking.

Met de term ‘’rechtsbetrekking’’ wordt elke rechtsbetrekking bedoeld. Het gaat dus niet alleen om overeenkomsten, maar ook om verbintenissen uit de wet (onrechtmatige daad, onverschuldigde betaling of ongerechtvaardigde verrijking).

Uitzondering: Gewichtige reden

In lid 4 van artikel 843a RV is een uitzondering opgenomen. In dat artikellid is namelijk het volgende opgenomen: ‘’Degene die de bescheiden te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft, is niet gehouden aan deze vordering te voldoen, indien daarvoor gewichtige redenen zijn, alsmede indien redelijkerwijs aangenomen kan worden dat een behoorlijke rechtsbedeling ook zonder verschaffing van de gevraagde gegevens is gewaarborgd.’’

Van gewichtige redenen kan bijvoorbeeld sprake zijn indien het gaat om vertrouwelijke gegevens (zowel persoonlijk als bedrijfsmatig). Maar ook financiële gegevens of medische gegevens kunnen gewichtige redenen opleveren en er aldus voor zorgen dat een verzoek tot inzage/afschrift wordt afgewezen.

Uitzondering: Onnodig voor een behoorlijke rechtsbedeling

Wanneer is inzage/afschrift onnodig voor een behoorlijke rechtsbedeling? Dit kan het geval zijn indien de stukken niet noodzakelijk zijn voor de procedure of indien de feiten ook op een andere manier kunnen worden verkregen (bijvoorbeeld door het horen van getuigen). De rechter zal in voorkomende gevallen een belangenafweging moeten maken.

Advocaat procedure afdwingen afgifte bewijsstukken

De vordering uit hoofde van artikel 843a RV kan in een lopende procedure worden ingesteld (namelijk door het opwerpen van een incident). Daarnaast kan een dergelijke vordering bij wijze van een kort geding procedure worden ingesteld, voorafgaand aan een bodemprocedure. Het is belangrijk om vooraf deskundig advies in te winnen over de te bewandelen route.

Advocaat advies en bijstand bij vordering ex artikel 843a RV

SVZ advocaten is gespecialiseerd in het aansprakelijkheidsrecht en procedeert regelmatig over vorderingen tot schadevergoeding en de juridische vraag of sprake is van een onrechtmatige daad.  Artikel 6:162 BW omschrijft het leerstuk van de onrechtmatige daad: “Hij die jegens een ander een onrechtmatige daad pleegt, welke hem kan worden toegerekend, is verplicht de schade die de ander dientengevolge lijdt, te vergoeden”. Over het leerstuk van de onrechtmatige daad wordt veelvuldig geprocedeerd. Ook als zakelijke partijen een overeenkomst hebben, kan naast contractuele aansprakelijkheid ook (aanvullende) aansprakelijkheid bestaan op grond van onrechtmatige daad.

Vereisten onrechtmatige daad 2021

Artikel 6:162 BW noemt een aantal cumulatieve vereisten voor de onrechtmatige daad, namelijk:

• Onrechtmatigheid
• Toerekenbaarheid
• Schade
• Causaliteit
• Relativiteit

Aan deze vereisten van onrechtmatige daad dient te worden voldaan. In een procedure dient veel aandacht besteedt te worden aan de bewijsvoering. De procesadvocaten van SVZ advocaten kunnen u hierover nader adviseren.

Vaststellen onrechtmatigheid

De eerste stap is het vaststellen van de onrechtmatigheid. Op grond van artikel 6:162 BW geldt dat de volgende handelingen kwalificeren als ‘’onrechtmatig’’:

1. Een inbreuk op een recht;
2. Een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht;
3. hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt.

Inbreuk op een recht?

Hiervan is bijvoorbeeld sprake wanneer er inbreuk wordt gemaakt op een merkenrecht of op een auteursrecht (de zogenaamde Intellectuele Eigendomsrechten). Daarnaast kan bij deze vorm van onrechtmatigheid gedacht worden aan een schending van het ongestoorde genot van eigendommen/eigendomsrechten. Ook een inbreuk op privacy rechten kan worden gekwalificeerd als een inbreuk op een recht. In het geval ten onrechte beslag wordt gelegd, is sprake van een inbreuk op een eigendomsrecht.

Doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht

Wat zijn de wettelijke regels in een specifiek geval en heeft u hieraan voldaan? Het kan soms lastig zijn om uw rechtspositie in kaart te brengen. Door de pleger van de onrechtmatige daad zal soms als verweer gevoerd kunnen worden dat zijn handelen (hoewel dit in strijd is met een wettelijke plicht) geen aansprakelijkheid oplevert, aangezien niet voldaan is aan het relativiteitsvereiste (waarover later meer). Twijfelt u of er in uw geval sprake is van een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht? Neem dan gerust contact op met de advocaten van SVZ advocaten, zij kunnen u hierover adviseren.

Wat is maatschappelijk (on) betamelijk?

Deze categorie vormt een soort restcategorie. Deze categorie is door de rechtspraak ingevuld en is dus zeer casuïstisch van aard. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan situaties van gevaarzetting, sport en spel situaties en bijvoorbeeld fouten van beroepsbeoefenaars. Ook de aansprakelijkheid van de bestuurder van een B.V. kan op dit criterium gebaseerd worden. Voor diverse situaties gelden andere maatstaven met betrekking tot de vraag wat wel en niet betamelijk wordt geacht. De advocaten van SVZ advocaten kunnen u hierover concreet adviseren.

Onrechtmatige daad en toerekenbaarheid

Vervolgens moet worden vastgesteld of de onrechtmatige gedraging toerekenbaar is. Een onrechtmatige daad is toerekenbaar indien zij te wijten is aan de schuld van de pleger, of indien de onrechtmatige daad krachtens de wet of de in het verkeer geldende opvattingen aan hem wordt toegerekend (voor zijn risico komt).

Naarmate meer factoren meespelen, kan het ingewikkeld zijn om vast te stellen aan wie een onrechtmatige daad moet worden toegerekend. SVZ advocaten heeft hiermee geruime ervaring en kan u hierover informeren.

Advocaat schadeberekening bij onrechtmatige daad

In de wet is geen concrete definitie van schade opgenomen. Wel is bepaald dat schade die op grond van de wet voor vergoeding in aanmerking komt, kan bestaan in vermogensschade en ander nadeel. Bij vermogensschade kan men denken aan geleden verlies of gederfde winst. Onder ander nadeel kan ook immateriële schade vallen.

De aanwezigheid van schade wordt over het algemeen redelijk snel aangenomen. Wat wel vaak tot discussie leidt in een gerechtelijke procedure, is de omvang van de schade. De partij die zich op het standpunt stelt dat hij schade heeft geleden, zal deze schade moeten onderbouwen en bij gemotiveerde betwisting door de wederpartij ook door middel van bewijzen moeten onderbouwen. Het is van belang om voorafgaand aan een gerechtelijke procedure uw bewijspositie goed in beeld te brengen. SVZ advocaten beschikt ook over financiële kennis, waardoor wij u goed kunnen bijstaan bij het onderbouwen van uw schade.

Onrechtmatigheid en causaliteit met schade

De schade moet, volgens deze eis, zijn ontstaan door de onrechtmatige handeling van de schadeveroorzaker. De vraag of er sprake is van causaliteit, zorgt in de praktijk vaak voor discussie. Zo komt het soms voor dat er ook mogelijke alternatieve oorzaken voor de schade aanwezig zijn. Ook zien wij in de praktijk dat de schade (gedeeltelijk) een andere oorzaak heeft. Dit bemoeilijkt het leveren van bewijs aangaande de causaliteit. Het is van belang om u hierover voorafgaande aan een gerechtelijke procedure goed te laten adviseren.

Vereiste van relativiteit bij onrechtmatige daad

Dit vereiste komt er kort gezegd op neer dat de overtreden norm geschreven moet zijn ter bescherming van het in dit geval geschonden belang. Dit beginsel is neergelegd in artikel 6:163 BW:

‘’geen verplichting tot schadevergoeding bestaat wanneer de geschonden norm niet strekt tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden.”

Advocaat procedure onrechtmatige daad

Wat kan er op grond van onrechtmatige daad gevorderd worden in een gerechtelijke procedure?

• Schadevergoeding in geld (artikel 6:95 BW);
• Schadevergoeding in een andere vorm (artikel 6:103 BW);
• Een verklaring voor recht (let op dit kan niet in kort geding);
• Een gebod of een bevel;
• Een verbod (artikel 3:296 BW);
• Rectificatie (artikel 6:167 en 6:196 BW).

Ook bij een dreigende onrechtmatige daad kan reeds een vordering worden ingesteld (ter voorkoming van verdere schade). In dat geval kan bijvoorbeeld een verklaring voor recht, een gebod of bevel en een verbod worden gevorderd.

Aan een gebod, bevel of verbod kan eveneens een dwangsom gekoppeld worden. De praktijk leert dat een dwangsom vaak een financiële prikkel voor de wederpartij oplevert om zich te onthouden van (verder) onrechtmatig handelen. Omdat vaak de nodige spoed is geboden kan hiervoor een kort geding procedure gestart worden.

Advocaat aansprakelijkheidsrecht & procesrecht

Onterecht conservatoir beslag

Een derde die meent een vordering op uw onderneming te hebben kan aan de rechtbank verlof vragen om conservatoir beslag te leggen. De voorzieningenrechter toetst slechts marginaal of voldoende gronden aanwezig zijn en of het beslag gerechtvaardigd is. In de meeste gevallen wordt de (vermeende) schuldenaar niet in de gelegenheid gesteld om vooraf verweer te voeren. Conservatoir beslag is immers bedoeld als verrassingsaanval, zodat mede voorkomen kan worden dat vermogensbestanddelen vervreemd kunnen worden.

Het leggen van conservatoir beslag komt, ondanks de toestemming van de voorzieningenrechter, altijd voor risico van de beslaglegger. Indien later, bij de inhoudelijke beoordeling van de vermeende vordering van de beslaglegger, blijkt dat het conservatoir beslag ten onrechte is gelegd, is sprake van aansprakelijkheid. De op dat moment bestaande onzekerheid over de vordering komt altijd voor risico van de beslaglegger. De beslaglegger dient alle schade te vergoeden.

Verhouding uitspraak in kort geding en onrechtmatigheid beslag

Na het leggen van conservatoir beslag wordt een bodemprocedure gevoerd. Aan het verlof van de voorzieningenrechter is immers de voorwaarde verbonden dat het geschil op korte termijn, meestal binnen twee weken, wordt voorgelegd aan de rechtbank. Deze bodemprocedure kan echter lang duren en in deze procedure beoordeelt de rechter of de vordering, en daarmee het eerder gelegde conservatoir beslag, terecht is.

Het is in de tussentijd mogelijk om een kort geding procedure te starten waarbij opheffing van het conservatoir beslag wordt gevorderd. Indien bijvoorbeeld beslag is gelegd bij belangrijke opdrachtgevers of bij de bank kan uw bedrijf in grote problemen geraken. In deze kort geding procedure wordt een voorlopig oordeel gegeven over de deugdelijkheid van de vordering en tevens vindt een belangenafweging plaats. SVZ advocaten kan u bijstaan bij het voeren van een dergelijke kort geding procedure. Indien in kort geding het conservatoir beslag niet wordt opgeheven en in stand blijft, betekent dit nog niet dat sprake is van een terecht beslag. De bodemrechter kan, in een procedure met volledige bewijsvoering, immers alsnog oordelen dat sprake is van een ondeugdelijk vorderingsrecht en daarmee een onrechtmatig beslag.

Onterecht executoriaal beslag

Bij een executoriaal beslag is in beginsel al sprake van een uitspraak/vonnis van de rechtbank over de vordering. Het vonnis van de rechtbank dat uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, biedt een executoriale titel die ten uitvoer kan worden gelegd. De beslaglegger waant zich wellicht veilig gezien het vonnis van de rechtbank. Er kan met dit vonnis bijvoorbeeld beslag worden gelegd op bankrekeningen, vorderingen of roerende zaken. Echter, indien in hoger beroep de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd, is met terugwerkende kracht alsnog sprake van een onrechtmatig beslag. De beslaglegger dient ook in dat geval de schade, die hoog kan oplopen, te vergoeden. Ook een executoriaal beslag kan dus achteraf onterecht blijken te zijn. Dat op het moment van beslag leggen een geldige titel bestond, doet hier niet aan af.

De Hoge Raad heeft vooropgesteld dat de beslaglegger de veroorzaakte schade dient te vergoeden, ook als hij te goeder trouw handelde en hem of haar daarom eigenlijk geen schuld treft.

Schadevergoeding bij onterecht beslag Belastingdienst

De Belastingdienst kan zelf een dwangbevel uitvaardigen, zonder tussenkomst van een rechter, en op basis hiervan executoriaal beslag leggen. In bepaalde gevallen wordt gekozen voor versnelde invordering voordat de bezwaar- en beroepsfase tegen de achterliggende aanslag of beschikking is verlopen. Indien achteraf blijkt dat de aanslag of de beschikking en daarmee het dwangbevel onterecht is, geldt het volgende. In dat geval is eveneens sprake van een onterecht en daarmee onrechtmatig beslag. Ook in dat geval bestaat een recht op schadevergoeding bij een onterecht beslag gelegd door de Belastingdienst. SVZ advocaten is gespecialiseerd in fiscaal recht en aansprakelijkheidsrecht en kan u bijstaan om uw recht op schadevergoeding na een onterecht beslag van de Belastingdienst te formaliseren. De Belastingdienst kan eveneens aansprakelijk zijn indien voor een te hoog bedrag beslag is gelegd of indien onnodige schade is veroorzaakt bij het leggen van beslag.

Schade door onterecht beslag

De schade door een onterecht beslag kan omvangrijk zijn. Indien uw debiteuren niet langer bevrijdend aan uw onderneming mogen betalen en u niet over banktegoeden kan beschikken, komt de continuïteit van uw onderneming in gevaar. Hierdoor kunt u opdrachtgevers verliezen, betalingsachterstanden krijgen, reputatieschade lijden of problemen krijgen met de bank of verhuurder. In bepaalde gevallen kan zelfs een faillissement dreigen.

SVZ advocaten uit Haarlem adviseert en procedeert over de uitleg van contracten, wanprestatie en het recht op schadevergoeding.

Haviltex: wat mogen partijen van elkaar verwachten?

Als partijen het al niet eens zijn hoe hun afspraak uitgelegd moet worden, hoe kan de rechter dit dan wel? In de praktijk zal dit niet altijd gemakkelijk zijn. In het bekende Haviltearrest uit 1981 heeft de Hoge Raad een algemene regel gegeven:

‘voor de vraag waartoe partijen bij een overeenkomst jegens elkaar gehouden zijn, komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan de bepalingen van de overeenkomst mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs mochten verwachten. Daarbij kan mede van belang zijn tot welke maatschappelijk kringen partijen behoren en welke rechtskennis van zodanige partijen kan worden verwacht’.

Uitleg overeenkomst: relevante feiten en omstandigheden

De rechter zal alle relevante feiten en omstandigheden bij de uitleg van de overeenkomst moeten betrekken. Het gaat er immers om wat partijen van elkaar redelijkerwijs mochten verwachten. Van belang is bijvoorbeeld hoe partijen bij eerdere overeenkomsten hebben gehandeld, wat gebruikelijk is binnen de branche en wat blijkt uit vooraf gevoerde correspondentie in het kader van de onderhandelingen over de overeenkomst. Het kan zijn dat een partij een andere uitleg heeft mogen geven aan een begrip dan de zuiver taalkundige uitleg van het begrip. Het is bij een procedure over de uitleg van een overeenkomst dus zeer belangrijk dat een goed onderbouwde uitleg wordt gegeven over de redelijke verwachtingen van de ondernemer De feiten en omstandigheden van het specifieke geval zijn immers zeer belangrijk.

Uw adviseur of advocaat zal samen met u een overtuigende motivering moeten neerzetten in een procedure over de uitleg van een contract en de daaruit voortvloeiende gevolgen. De rechter moet zich immers kunnen verplaatsen in uw situatie, in uw bedrijf en de manier waarop u zaken doet.

Taalkundige uitleg contract doorslaggevend?

Duidelijk is dat bij de uitleg van een overeenkomst alle feiten en omstandigheden van belang zijn. De Hoge Raad heeft in 2004 benadrukt dat bij schriftelijke contracten de taalkundige betekenis van de woorden uit het contract wel van groot belang zijn bij de uitleg van de overeenkomst. In 2013 heeft de Hoge Raad hieraan toegevoegd dat desondanks onder omstandigheden een andere betekenis aan een schriftelijke bepaling dan de taalkundige betekenis kan worden toegekend. Deze afwijking zal echter wel zeer goed gemotiveerd moeten worden. Het blijft immers in essentie gaan om de redelijke verwachtingen die partijen van elkaar in deze context mochten hebben. Veel ruimte om af te wijken van de taalkundige uitleg van de overeenkomst bestaat er niet bij collectieve overeenkomsten waarbij derden zijn betrokken die veelal niet direct hebben onderhandeld over het contract. Dit zou immers tot te veel onzekerheid leiden.

Het niet deugdelijk nakomen van een overeenkomst kan tot schadeplichtigheid leiden. Het behoeft daarom geen uitleg dat een onduidelijke overeenkomst tot grote ondernemingsrisico’s kan leiden. Indien achteraf blijkt dat de uitleg die de ondernemer heeft gegeven aan de overeenkomst niet de juiste is, zal de ondernemer in veel gevallen zijn verplichtingen ook niet op de juiste manier zijn nagekomen. Uiteraard is voorkomen veel beter dan genezen. Een duidelijke overeenkomst waarbij definities worden toegelicht en de wederzijdse verplichtingen helder zijn omschreven kan veel problemen, onzekerheid en schade voorkomen. Neem contact op met een advocaat van SVZ advocaten voor het controleren, aanpassen of opstellen van duidelijke en sterke overeenkomsten.

Door de aanwezige financiële en fiscale kennis is SVZ advocaten in een procedure goed in staat om de schade cijfermatig te onderbouwen. Juist de onderbouwing van de geleden schade, door de betrokken advocaat aansprakelijkheidsrecht, is in een procedure noodzakelijk.

Aansprakelijkheidsrecht en overeenkomst

SVZ advocaten is gespecialiseerd in het recht op schadevergoeding bij wanprestatie. Binnen het aansprakelijkheidsrecht is het belangrijk dat allereerst goed wordt gekeken naar de inhoud van de afspraken in de overeenkomst, de bedoeling van partijen en mogelijke exoneratieclausules. Indien kan worden vastgesteld dat sprake is van een tekortkoming in de nakoming van een verbintenis en u aanspraak wil maken op een schadevergoeding kunt u contact opnemen met een advocaat aansprakelijkheidsrecht van SVZ advocaten uit Haarlem.

Namens u kunnen wij de volgende werkzaamheden verrichten.

• Het aansprakelijk stellen van een wederpartij;
• In of buiten een procedure nakoming van contractuele verplichtingen vorderen (op straffe van een dwangsom);
• Een overeenkomst gerechtelijk of buitengerechtelijk ontbinden;
• Adviseren over opschorting, ontbinding of verrekening;
• Het vorderen van een (vervangende) schadevergoeding;
• Het incasseren van vorderingen en bijbehorende schade;
• Het verlof vragen aan de rechtbank om conservatoir beslag te leggen;
• Het volgens wettelijke maatstaven berekenen van schade;
• Het starten van gerechtelijke procedures, waaronder kort-geding procedures en bodemprocedures.

Onrechtmatige daad

Het aansprakelijkheidsrecht bepaalt dat bij een onrechtmatige daad, ook zonder contractuele relatie, sprake kan zijn van een recht op schadevergoeding. Volgens de wet is sprake van een onrechtmatige daad bij een inbreuk op een recht, een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht of met hetgeen volgens het ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt. Een advocaat aansprakelijkheidsrecht van SVZ advocaten uit Haarlem kan u onder andere bijstaan op de volgende deelgebieden.

• Procedures inzake aansprakelijkheid bestuurder ten opzichte van een schuldeiser;
• Procedures inzake aansprakelijkheid bestuurder in een faillissement;
• Procedures inzake aansprakelijkheid bestuurder ten opzichte van de Belastingdienst;
• Aansprakelijk stellen van derde die schade heeft veroorzaakt (onrechtmatig beslag, inbreuk op recht, diefstal, smaad etc.).
• Starten van procedures om schade te verhalen, te voorkomen of te beperken;
• In procedures schade berekenen en zorgen voor deugdelijke bewijsvoering en motivering.

Advocaat aansprakelijkheidsrecht Haarlem

SVZ advocaten adviseert en procedeert op het gebied van het aansprakelijkheidsrecht. Wij ondersteunen ondernemers op het gebied van contractuele aansprakelijkheid.

Boedeltekort en aansprakelijkheid

In een faillissement zijn er vaak veel schulden en onvoldoende baten om deze schulden te voldoen. De schulden overtreffen de baten. Dit wordt wel het tekort in de boedel genoemd. Doordat ook een faillissement kosten met zich meebrengt kan dit tekort oplopen tot een fors bedrag. In beginsel is een bestuurder niet aansprakelijk voor dit tekort. Dit betekent enerzijds dat het privévermogen van de bestuurder gespaard blijft maar anderzijds ook dat de schuldeisers gedupeerd achterblijven. Schuldeisers worden natuurlijk niet erg vrolijk van een faillissement waarbij zij forse schade lijden terwijl de bestuurder er op het oog gemakkelijk vanaf lijkt te komen en soms zelfs een nieuwe onderneming begint. Er is mede daardoor een wettelijke regeling in het leven geroepen om schuldeisers te beschermen tegen bestuurders die frauderen of de vennootschap anderszins onbehoorlijk besturen.

In artikel 2:248 BW is bepaald dat een bestuurder onder bijzondere omstandigheden toch aansprakelijk kan worden gehouden voor het gehele tekort in het faillissement. Hiervan kan sprake zijn indien het bestuur zijn taak in de drie jaren voor datum faillissement kennelijk onbehoorlijk heeft vervuld en deze kennelijke onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is geweest van het faillissement. Kennelijk onbehoorlijk bestuur is aan de orde indien het bestuur zo handelt als geen redelijk denkend bestuurder onder dezelfde omstandigheden gehandeld zou hebben. Dit mag niet te snel aangenomen worden en in de praktijk kan een bestuurder dan ook niet gemakkelijk aansprakelijk gesteld worden. Dit is echter geheel anders indien geen goede boekhouding is bijgehouden of indien de jaarrekening niet tijdig is gedeponeerd. In dat geval kan veel eerder sprake zijn van aansprakelijkheid.

Boekhouding en aansprakelijkheid

Hieronder wordt nader ingegaan op de boekhoudverplichting. De boekhoudverplichting is opgenomen in artikel 2:10 BW. Het artikel luidt als volgt.

Het bestuur is verplicht van de vermogenstoestand van de rechtspersoon en van alles betreffende de werkzaamheden van de rechtspersoon, naar de eisen die voortvloeien uit deze werkzaamheden, op zodanige wijze een administratie te voeren en de daartoe behorende boeken, bescheiden en andere gegevens dragers op zodanige wijze te bewaren, dat te allen tijde de rechten en verplichtingen van de rechtspersoon kunnen worden gekend.

De kern van artikel 2:10 BW is dat de boekhouding van een onderneming op goed niveau moet zijn zodat snel inzicht kan worden verkregen in onder meer de debiteuren- en de crediteurenpositie, de stand van de liquiditeiten en de vermogenspositie van de onderneming. Uiteraard is van belang hoe groot de onderneming is en wat de aard van de onderneming is. De achterliggende gedachte van deze verplichting is dat de bestuurder een vennootschap niet behoorlijk kan besturen als hij niet op de hoogte is van de financiële positie van de onderneming. De bestuurder kan dan bijvoorbeeld geen verantwoordelijke beslissingen nemen en niet goed beoordelen of de vennootschap nieuwe verplichtingen wel kan nakomen. Het is afhankelijk van de complexiteit, omvang en aard van de onderneming aan welke eisen de boekhouding moet voldoen.

In de uitspraak van het Gerechtshof van 6 augustus 2019 wordt duidelijk dat als de aangetroffen voorraad fors afwijkt van de voorraadadministratie dit betekent dat de boekhouding niet voldoende op orde is. In onderhavige kwestie was de aangetroffen voorraad door de curator verkocht voor een bedrag van € 12.306,60. Volgens de boekhouding was echter voorraad aanwezig voor een bedrag van € 280.306,60. Dit verschil is veel te groot waardoor de boekhouding evident geen goed inzicht geeft in de vermogenspositie van de onderneming.

Daarnaast was het niet duidelijk welke vordering de vennootschap had op haar aandeelhouders. De boekhouding gaf dit onvoldoende duidelijk aan. Het Gerechtshof oordeelt dan ook dat niet is voldaan aan de boekhoudplicht van artikel 2:10 BW.

Aansprakelijkheid bij niet voldoen aan boekhoudplicht?

Artikel 2:248 lid 2 BW bepaald dat ervan dient te worden uitgegaan dat de bestuurder zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld indien niet voldaan is aan de boekhoudplicht. Dit is dus een vaststelling die grote gevolgen kan hebben voor de bestuurder.

Iedere bestuurder van een vennootschap met een gebrekkige administratie loopt dan ook een groot risico op persoonlijke aansprakelijkheid.

Tevens geldt in dat geval het vermoeden dat de onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak is van het faillissement. Dit vermoeden kan de bestuurder wel proberen te ontkrachten om aan aansprakelijkheid te ontkomen. Dit is echter niet eenvoudig.

Bij kleine tekortkomingen in de boekhouding kan door de bestuurder worden aangevoerd dat sprake is van een onbelangrijk verzuim. Indien wordt aangenomen dat sprake is van een onbelangrijk verzuim kan de bestuurder ook aan aansprakelijkheid ontkomen. De boekhouding was in dit geval volgens het Gerechtshof dermate onjuist en onvolledig dat niet sprake is van een onbelangrijk verzuim. Een onbelangrijk verzuim kan bijvoorbeeld aan de orde zijn indien de boekhouding goed op orde is en er slechts kleine foutjes in zijn geslopen zonder grote gevolgen.

Andere oorzaak van het faillissement?

De bestuurder kan in de procedure proberen aan te tonen dat het faillissement niet is veroorzaakt door de onbehoorlijke taakvervulling maar door andere omstandigheden. Er zal dan dus sprake moeten zijn van een andere oorzaak. De bestuurder moet stellen en aannemelijk maken waardoor het faillissement volgens hem daadwerkelijk is veroorzaakt. Uiteraard moet deze reden van het faillissement niet zijn veroorzaakt door onbehoorlijke taakvervulling door de bestuurder. De bestuurder kan bijvoorbeeld aanvoeren dat het faillissement is veroorzaakt door externe oorzaken zoals een economische crisis.

In de aangehaalde zaak voert de bestuurder aan dat sprake was van een sterke omzetdaling door toegenomen concurrentie. Tevens was een geschil ontstaan met de bank over zekerheden. De omzetdaling wordt weliswaar voldoende gemotiveerd door de bestuurder maar het Gerechtshof is van mening dat de bestuurder onvoldoende maatregelen heeft genomen om de omzet te verbeteren. Er is bijvoorbeeld geen analyse gemaakt van de achterliggende redenen van de omzetdaling en er is ook niet gesneden in de kosten. Het lukt de bestuurder dan ook niet om aan te tonen dat andere feiten en omstandigheden dan de onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest.

Bewijspositie door gebrekkige boekhouding

De moeilijke bewijspositie van de bestuurder is veroorzaakt doordat geen goede boekhouding is bijgehouden. Daardoor is komen vast te staan dat de bestuurder zijn taak onbehoorlijk heeft vervuld. Hierdoor is de bestuurder aansprakelijk voor het tekort in de boedel en dit kan zeer grote financiële gevolgen hebben. Immers, de rechtspersoonlijkheid van de onderneming beschermt de bestuurder dan niet meer. De curator kan zich verhalen op het vermogen van de bestuurder. Deze uitspraak toont het belang aan van het voeren van een goede en betrouwbare administratie.

Incasso advocaat heeft specifieke bevoegdheden

Een advocaat heeft specifieke bevoegdheden en kan zelfstandig procederen bij de rechtbank of aan de rechtbank verlof vragen om beslag te leggen. Daardoor hoeft het dossier niet tussentijds overgedragen te worden. Vertraging en dubbele kosten worden voorkomen. Ook de schuldenaar kent deze bevoegdheden van een incasso advocaat en zal na de eerste aanmaning sneller overgaan tot betaling.

Ook indien een schuldenaar stelt niet te kunnen betalen kan een incasso advocaat de juiste middelen inzetten. Een aanvraag van het faillissement van de schuldenaar kan worden voorbereid en ingediend bij de rechtbank. Indien de schuldenaar wel in staat is om te betalen zal in veel gevallen alsnog de betaling volgen. Bij betalingsonmacht volgt een faillissement en wordt een curator benoemd die zich mede zal bezighouden met het ten gelde maken van de vermogensbestanddelen om de schuldeisers te betalen.

Tegenvordering of verweer

In veel gevallen zal de schuldenaar een tegenvordering indienen of verweer voeren. Onze advocaten hebben kennis van het aansprakelijkheidsrecht en kunnen ook bij complexe incasso zaken uw belangen goed behartigen. Zo kunnen wij u adviseren over wanprestatie, het recht op schadevergoeding, ontbinding van overeenkomsten, opschortingsrechten en mogelijkheden tot verrekening. Door onze kennis van het procesrecht en het aansprakelijkheidsrecht kan SVZ advocaten uit Haarlem u bij uitstek bijstaan bij het voeren van een complexe incasso zaak. In plaats van standaardwerk leveren wij maatwerk, juist als het ingewikkeld wordt.

Schadevergoeding vorderen naast incasso hoofdsom

In bepaalde gevallen heeft u naast een geldvordering ook schade geleden door de handelswijze van de wederpartij. Dit kan doordat contractuele afspraken niet zijn nagekomen of doordat sprake is van een onrechtmatige daad. Een incasso advocaat van SVZ advocaten uit Haarlem zal deze schade meenemen in een eventuele procedure bij de rechtbank. Het kan hierbij bijvoorbeeld gaan om wettelijke (handels)rente, winstderving, (proces)kosten of vertragingsschade.

Incasso vordering in kort geding

In specifieke gevallen kan ook in een kort geding procedure betaling van uw vordering worden afgedwongen. Dit is mogelijk indien u een spoedeisend belang heeft bij de betaling van de vordering, de vordering eenvoudig is vast te stellen en geen geloofwaardig verweer mogelijk is.

Conservatoir beslag leggen

In bepaalde gevallen is het in uw belang om conservatoir beslag te leggen op vermogensbestanddelen van de schuldenaar. U weet dan bijvoorbeeld zeker dat bankrekeningen niet leeg gehaald kunnen worden of dat de vermogensbestanddelen niet langer vervreemd kunnen worden. SVZ advocaten kan bij de incasso van uw vordering verlof vragen aan de rechtbank zodat door een deurwaarder beslag gelegd kan worden. In veel gevallen kan na het leggen van beslag ook een regeling in overleg worden bereikt.

Het Europese Hof van Justitie heeft namelijk in een nieuwe uitspraak op 14 mei 2020 bepaald dat de bemiddelingsprocedure ook onder de gerechtelijke procedure valt. Dit zou – ook voor Nederland – betekenen dat een verzekerde niet alleen recht heeft op een vrije advocaatkeuze bij een gerechtelijke of administratieve procedure maar ook al bij (buiten)gerechtelijke bemiddeling. Het Nederlandse Verbond van Verzekeraars is het hier echter niet mee eens en betwist deze stelling nog. Naar onze mening zou er op basis van deze uitspraak wel degelijk vrije advocaatkeuze moeten zijn, ook bij bemiddeling.

Vrije advocaatkeuze

Het staat de verzekerde vrij om zelf een advocaat te kiezen (deze hoeft dus niet aangesloten te zijn bij de rechtsbijstandverzekeraar) om zijn belangen in een gerechtelijke of administratieve procedure te verdedigen of indien zich een belangenconflict voordoet. Hiervan is bijvoorbeeld sprake indien beide partijen verzekerd zijn bij dezelfde verzekeraar. Op grond van de Wet op het financieel toezicht (Wwft) en de toepasselijke Europese richtlijn dient de rechtsbijstandsverzekeraar zorg te dragen voor het opnemen van een uitdrukkelijke bepaling van vrije advocaatkeuze in een overeenkomst inzake de rechtsbijstanddekking.

Op 7 november 2013 heeft het Europese Hof van Justitie al bepaald dat het doel van de betreffende richtlijn en de vrije advocaatkeuze is om ruime bescherming te bieden aan de belangen van de verzekerden. In deze zaak ging het er namelijk om of verzekeraars in hun voorwaarden mogen opnemen dat de kosten van een zelfgekozen advocaat alleen worden vergoed als de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden ‘uitbesteed’. Verzekeraars mogen dit volgens het Europese Hof niet doen maar belangrijk om hierbij op te merken is dat een overeenkomst tot rechtsbijstandverzekering wél kan bepalen dat de (proces)kosten voor een externe rechtshulpverlener, in dit geval een advocaat, tot een bepaald maximumbedrag kunnen worden vergoed. Deze grenzen kunnen alleen worden vastgesteld mits de vrije advocaatkeuze hierin niet wordt geraakt.

Gerechtelijke of administratieve procedure?

Het Europese Hof maakt in 2020 wederom een onderscheid tussen een gerechtelijke en administratieve procedure. Vooral over het begrip administratieve procedure heeft het Hof meer uitgelegd. Onder andere kantonzaken (zoals arbeidszaken en huurrechtgeschillen) vallen onder de gerechtelijke procedure. Onder een administratieve procedure vallen zaken als bezwaarprocedures in het bestuursrecht en zelfs arbeidsrechtelijke ontslagprocedures via het UWV. Opmerkelijk van het arrest van 14 mei 2020 is het volgende:

‘Voorts kan de uitlegging van het begrip ‘administratieve procedure’ of het begrip ‘gerechtelijke procedure’ niet worden beperkt door een onderscheid te maken tussen de voorbereidende en de besluitfase van een gerechtelijke of administratieve procedure.’

Dit betekent dat de term ‘procedure’ dus niet alleen de fase die tot een procedure bij een rechterlijke instantie omvat maar ook de fase die hieraan voorafgaat. Dit komt erop neer dat een verzekerde dus óók een vrije advocaatkeuze heeft bij buitengerechtelijke bemiddeling. Hierbij stipt het Hof nog aan dat in die omstandigheden, de rol van de advocaat zelfs belangrijker lijkt te zijn in het kader van een bemiddeling. Beide begrippen moeten ruim worden uitgelegd, aldus het Hof.

Advocaat vs. jurist

Rechtsbijstandsverzekeraars kunnen toch hun eigen juristen inschakelen? Dat klopt maar de voordelen om zelf een advocaat in te schakelen als je een rechtsbijstandverzekering hebt zijn groter dan gedacht wordt. Een advocaat werkt bij geschilbeslechting efficiënt en biedt toegang tot het recht. Advocaten zijn vaak gespecialiseerd op een aantal rechtsgebieden waardoor zij met deze expertise snel en adequaat te werk kunnen gaan. Juristen hebben geen beschermde titel, een advocaat wel. Iedereen kan zich dus jurist noemen, maar om jezelf advocaat te mogen noemen moet je aan diverse opleidings-, beroeps- en gedragsregels voldoen en moet je worden beëdigd door rechtbank. Hiermee kan de advocaat de kwaliteit van zijn werk waarborgen waarbij het belang van de cliënt voorop staat. Overigens kunnen advocaten niet alleen adviseren maar is een advocaat ook vaak betrokken bij rechterlijke procedures omdat hij procesbevoegd is. Deze procesbevoegdheid komt ook van pas bij onderhandelingen en schikkingen aangezien advocaten een goede inschatting kunnen maken van uw kansen.

Bestuurdersaansprakelijkheid: ernstig verwijt noodzakelijk

Het uitgangspunt is dat geen sprake is van privé aansprakelijkheid van een bestuurder van een besloten vennootschap. Het uitgangspunt is dat de bestuurder niet aansprakelijk is jegens de schuldeiser van de vennootschap indien de vennootschap haar contractuele verplichtingen niet nakomt of een onrechtmatige daad pleegt. De schuldeiser zal dan een procedure moeten beginnen tegen de vennootschap en daar proberen de schade te verhalen. Onder bijzondere omstandigheden kan echter sprake zijn van aansprakelijkheid van de bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap. De benadeling van de schuldeiser moet dan in voldoende mate zijn veroorzaakt door het handelen of nalaten van de bestuurder en hiervan moet de bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt gemaakt kunnen worden. In diverse rechtelijke uitspraken is nadere invulling gegeven aan het begrip ‘ernstig verwijt’. Of de bestuurder een ‘ernstig verwijt’ kan worden gemaakt is afhankelijk van alle omstandigheden van het geval en de aard en ernst van de normschending. Belangrijk is dus dat alleen sprake kan zijn van aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser indien de bestuurder een ‘ernstig verwijt’ kan worden gemaakt. Dit betekent dat niet iedere fout of inschattingsfout kan leiden tot aansprakelijkheid van de bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap. Hierna worden enkele veel voorkomende gevallen behandeld waarbij sprake kan zijn van aansprakelijkheid van de bestuurder van een B.V.

Aansprakelijkheid bij te grote verplichtingen aangaan?

De aansprakelijkheid van de bestuurder van een B.V. is mogelijk in het geval de bestuurder het verwijt kan worden gemaakt dat hij in naam van de vennootschap verplichtingen is aangegaan terwijl hij wist of behoorde te weten dat de vennootschap haar verplichtingen niet zou kunnen voldoen. In dergelijke gevallen had het voor de bestuurder vooraf al duidelijk moeten zijn dat de wederpartij schade zou gaan lijden als gevolg van wanprestatie door de vennootschap. Indien de bestuurder eveneens weet of behoort te weten dat de vennootschap geen verhaal kan bieden voor deze schade kan de bestuurder een ernstig verwijt worden gemaakt indien hij in naam van de vennootschap de verplichting toch is aangegaan. Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn indien de vennootschap al feitelijk op het randje van het faillissement staat en de bestuurder een nieuw langlopend contract afsluit met vergaande financiële gevolgen. Ook kan hiervan sprake zijn indien een contractuele verplichting wordt aangegaan waarvoor specialistische kennis noodzakelijk is terwijl de bestuurder weet dat de vennootschap deze kennis niet in huis heeft en de aangegane verplichtingen daardoor niet deugdelijk kan nakomen. SVZ advocaten staat in dit soort gevallen bestuurders en schuldeisers bij in geschillen over de aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap.

Betalingsonwil of selectieve wanbetaling bestuurder

Aansprakelijkheid van een bestuurder van de vennootschap kan aan de orde komen indien bij de bestuurder sprake is van betalingsonwil of een schuldeiser bewust en zonder rechtvaardiging wordt benadeeld ten opzichte van de andere schuldeisers. Indien alle andere schuldeisers wel maar één schuldeiser bewust niet betaald wordt en deze schuldeiser hierdoor schade lijdt kan sprake zijn bestuurdersaansprakelijkheid. Het is de bestuurder van een vennootschap niet toegestaan om te bewerkstelligen dat een bepaalde schuldeiser niet voldaan wordt. In dat geval is sprake van betalingsonwil dat kan leiden tot aansprakelijkheid van de bestuurder jegens de schuldeiser. SVZ advocaten kan u nader adviseren over de mogelijkheden om een bestuurder aansprakelijk te stellen in gevallen van betalingsonwil. Met name kan SVZ advocaten u bijstaan bij de procedure en formaliteiten, zoals de bewijslastverdeling, bij geschillen over de aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser bij betalingsonwil of selectieve wanbetaling.

Selectieve betalingen en bestuurdersaansprakelijkheid

De aansprakelijkheid van een bestuurder van een B.V. kan in specifieke gevallen ook bestaan indien de bestuurder een schuldeiser zonder rechtvaardiging wel betaald en de andere schuldeisers niet. Een bestuurder heeft bij financiële problemen van de vennootschap een bepaalde mate van vrijheid om keuzes te maken bij het verrichten van betalingen. Bij het maken van deze keuzes dient het belang van de vennootschap en de continuïteit van de onderneming voorop te staan. Zo is een selectieve betaling die van belang is in het kader van een reddingspoging van het bedrijf over het algemeen niet onrechtmatig. Wel kan sprake zijn aansprakelijkheid van de bestuurder jegens schuldeisers van de vennootschap indien de bestuurder bij het verrichten van betalingen slechts zijn persoonlijke belangen dient. Dit kan aan de orde zijn indien alleen de managementfee van de bestuurder wordt voldaan aan zijn Holding B.V. of bij andere betalingen aan gelieerde vennootschappen. Om aansprakelijkheid van de bestuurder jegens schuldeisers van de vennootschap te voorkomen moet voorzichtig omgegaan worden met betalingen die in het zicht van een faillissement worden gedaan aan gelieerde vennootschappen. Uiteraard kunnen onder bijzondere omstandigheden dergelijke betalingen wel in het belang zijn van de continuïteit van de vennootschap. Neem voor meer informatie over aansprakelijkheid van de bestuurder jegens schuldeisers van de vennootschap bij selectieve betalingen contact op met SVZ advocaten.

Verhaalsfrustratie door vermogensonttrekking bestuurder

Bij vermogensonttrekking waardoor de schuldeisers zich niet meer kunnen verhalen op het vermogen van de vennootschap kan sprake zijn van aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap. Het kan hier bijvoorbeeld gaan om ‘’paulianeus handelen’’, het verrichten van rechtshandelingen in het zich van faillissement waardoor de schuldeisers benadeeld worden. Indien een roerende zaak ter waarde van € 50.000 aan een gelieerde vennootschap wordt verkocht voor € 10.000 kan dit leiden tot verhaalsfrustratie. De schuldeiser ziet zijn mogelijkheden beperkt om zijn vordering te incasseren en kan hierdoor schade lijden. Ook bij het verduisteren van goederen door de bestuurder kan sprake zijn van aansprakelijkheid van de bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap. Verder dient bij het vormgeven van herstructureringen aandacht besteedt te worden aan de positie van schuldeisers. SVZ advocaten staat bestuurders en schuldeisers bij in zaken waarin een geschil ontstaat over de aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap bij verhaalsfrustratie door vermogensonttrekking.

Voortzetten onderneming ondanks grote financiële problemen

In bijzondere omstandigheden kan aansprakelijkheid van de bestuurder van een B.V. aan de orde komen indien de bestuurder de onderneming te lang heeft voortgezet na het moment van feitelijke insolventie. Indien er redelijkerwijs geen mogelijkheid meer bestaat om de onderneming te redden en de schulden niet meer betaald kunnen worden dient een bestuurder zeer voorzichtig te handelen. Het aangaan van nieuwe verplichtingen en het voortzetten van de onderneming kan immers (aanvullende) schade meebrengen voor schuldeisers. Indien er onzekerheid bestaat over de continuïteit van (een deel van de) de onderneming heeft een bestuurder een vergaande ruimte en beoordelingsvrijheid om alles in het werk te stellen om de onderneming te redden. De bestuurder kan pogingen ondernemen om de onderneming te redden door de schulden te saneren of de onderneming anders in te richten. Vanaf het moment dat er daadwerkelijk sprake is van een uitzichtloze situatie dient een bestuurder in beginsel de activiteiten van de onderneming te staken en de belangen van de gezamenlijke schuldeisers voorop te stellen. Indien tegen beter weten in nieuwe verplichtingen worden aangegaan kan dit leiden tot aansprakelijkheid van de bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap. SVZ advocaten staat bestuurders en schuldeisers bij in het kader van geschillen over de aansprakelijkheid van een bestuurder jegens een schuldeiser in verband met het te lang voortzetten van de onderneming na het moment van feitelijk insolventie.

Advocaat aansprakelijkheid bestuurder

In dit artikel zijn enkele aspecten behandeld van de mogelijke aansprakelijkheid van bestuurders. Ook in andere gevallen kan sprake zijn van bestuurdersaansprakelijkheid. Ieder geval is anders en afhankelijk van de aard van de normschending en de omstandigheden van het geval kan sprake zijn van aansprakelijkheid van de bestuurder jegens een schuldeiser van de vennootschap.

Voorwaarden wanprestatie en schadevergoeding

De belangrijkste voorwaarde voor het verkrijgen van het recht op schadevergoeding op grond van wanprestatie is dat sprake is van een tekortschieten in de nakoming van de op de contractuele wederpartij rustende verbintenis. Allereerst is het van groot belang dat de inhoud van de verbintenis nauwkeurig wordt vastgesteld. Om vast te stellen of een recht bestaat op schadevergoeding vanwege wanprestatie is het aldus van belang om vast te stellen welke afspraken partijen hebben gemaakt en welke bedoelingen zij daarbij gehad hebben. Dit kan blijken uit schriftelijke overeenkomsten, correspondentie tussen partijen en uit feitelijke gedragingen en tussen partijen geldende gewoontes. Bij geschillen over de vraag of sprake is van wanprestatie en een recht op schadevergoeding kan het voorkomen dat partijen het niet eens worden over de inhoud van de gemaakte afspraken. Duidelijk is dat bij de uitleg van een overeenkomst alle feiten en omstandigheden van belang zijn. Het gaat om de vraag wat partijen van elkaar redelijkerwijs mochten verwachten. De Hoge Raad heeft in 2004 uiteengezet dat bij schriftelijke contracten de taalkundige betekenis van de woorden uit het contract van groot belang zijn bij de uitleg van de overeenkomst. In 2013 heeft de Hoge Raad hieraan toegevoegd dat desondanks onder omstandigheden een andere betekenis aan een schriftelijke bepaling dan de taalkundige betekenis kan worden toegekend. In procedures over de vraag of sprake is van wanprestatie en een recht op schadevergoeding zal deze afwijking echter wel zeer goed gemotiveerd moeten worden. Het blijft in essentie gaan om de redelijke verwachtingen die partijen van elkaar in deze context mochten hebben. Veel ruimte om af te wijken van de taalkundige uitleg van de overeenkomst bestaat er niet bij collectieve overeenkomsten waarbij derden zijn betrokken die veelal niet direct hebben onderhandeld over het contract. Dit zou immers tot te veel onzekerheid leiden waardoor het recht op schadevergoeding door wanprestatie wellicht als een verassing zou komen. Indien duidelijk wordt welke verplichtingen partijen op zich hebben genomen kan vervolgens bepaald worden of er sprake is van een tekortkoming. Het recht op schadevergoeding bij wanprestatie kan bijvoorbeeld ontstaan bij niet tijdige nakoming of ondeugdelijke nakoming. Een advocaat van SVZ advocaten met kennis van het aansprakelijkheidsrecht kan u adviseren over de vraag of sprake is van wanprestatie en een recht op schadevergoeding.

Resultaatsverbintenis of een inspanningsverplichting?

De betreffende advocaat van SVZ advocaten zal de verschillende aspecten van wanprestatie en het recht op schadevergoeding belichten. Bij het bepalen of sprake is van een wanprestatie en een recht op schadevergoeding is het belangrijk om onderscheid te maken tussen een resultaatsverbintenis en een inspanningsverplichting. Bij een resultaatsverbintenis geldt de verplichting om een bepaald resultaat tot stand te brengen. Indien dit resultaat niet wordt behaald is in beginsel sprake van een tekortkoming. Het recht op schadevergoeding bij wanprestatie kan ook aan de orde komen bij een inspanningsverplichting. Bij een inspanningsverplichting is het echter lastiger om te bewijzen dat sprake is van wanprestatie. Aangetoond moet worden dat de contractuele wederpartij niet voldoende zorg heeft betracht en dus onvoldoende inspanningen heeft verricht. SVZ advocaten kan u bijstaan bij geschillen over het recht op schadevergoeding bij wanprestatie.

Tekortkoming nodig voor schadevergoeding?

De advocaat die betrokken is bij het beoordelen bij het claimen van een schadevergoeding bij wanprestatie zal eerst vaststellen of in juridische zin sprake is van een tekortkoming. Het is niet altijd duidelijk of sprake is van wanprestatie en een recht op schadevergoeding. In bepaalde gevallen kan de schuldenaar bijvoorbeeld rechtsgeldig een beroep doen op opschorting. Het opschortingsrecht geeft een schuldenaar onder een aantal voorwaarden de bevoegdheid om zijn prestatie op te schorten tot het moment dat zijn contractuele wederpartij een opeisbare vordering, die de schuldenaar op zijn beurt heeft op zijn contractuele wederpartij, voldoet. De contractuele wederpartij die rechtsgeldig een beroep doet op opschorting komt zijn verbintenis niet na maar pleegt toch geen wanprestatie. Neem voor meer informatie over het opschortingsrecht contact op met SVZ advocaten. Verder dient de verbintenis opeisbaar te zijn voordat sprake kan zijn wanprestatie en een recht op schadevergoeding. De termijn voor nakoming is vaak in het contract opgenomen. Indien geen termijn voor nakoming is afgesproken dan is verbintenis volgens artikel 6:38 BW altijd opeisbaar zodat nakoming gevorderd kan worden. Indien nakoming vervolgens uitblijft is sprake van wanprestatie en kan er een recht bestaan op een schadevergoeding.

Is de tekortkoming toerekenbaar of is sprake van overmacht?

Bij een rechtsgeldig beroep op overmacht bestaat geen recht op schadevergoeding wegens wanprestatie. Indien vaststaat dat sprake is van een tekortkoming in de nakoming van een verbintenis kan de schuldenaar aanvoeren dat deze tekortkoming niet toerekenbaar is en dat sprake is van overmacht. Over het algemeen kan de vraag of sprake is van overmacht alleen aan de orde komen indien de nakoming van de overeenkomst door onvoorziene omstandigheden niet langer mogelijk is. Ook indien nakoming door onvoorziene omstandigheden alleen nog mogelijk is door het brengen van disproportioneel hoge offers, het in strijd handelen met wettelijke voorschriften of indien andere belangrijke (morele) bezwaren gelden kan sprake zijn van overmacht. Indien nakoming immers naar redelijkheid nog wel mogelijk is, wellicht met enige vertraging, dient er in beginsel nagekomen te worden en is sprake van wanprestatie en een recht op schadevergoeding indien nakoming uitblijft. In veel contracten is bepaald in welke gevallen een beroep kan worden gedaan op overmacht. Contractuele garanties en exoneratieclausules zijn eveneens van belang voor een mogelijk beroep op overmacht. Indien er geen contractuele regeling bestaat geldt de wettelijke regeling waaruit volgt dat een tekortkoming niet toerekenbaar is indien de tekortkoming niet is te wijten aan de schuld van de schuldenaar en de tekortkoming ook niet krachtens de wet, rechtshandeling (de overeenkomst) of verkeersopvatting voor zijn rekening komt. Rechters zijn zeer terughoudend met het aanvaarden van een beroep op overmacht in procedures over het recht op schadevergoeding bij wanprestatie.

Voor een mogelijk succesvol beroep op overmacht is van belang dat sprake is van, op het moment van contractsluiting, onvoorziene omstandigheden die buiten de invloedssfeer liggen van de schuldenaar en waarvan de gevolgen door schuldenaar redelijkerwijs niet weggenomen konden worden. Op grond van de wet komen de gedragingen van door de schuldenaar ingeschakelde hulpersonen bijvoorbeeld voor risico van de schuldenaar. Hetzelfde geldt indien de schuldenaar gebruik maakt van ongeschikte zaken waardoor schade wordt veroorzaakt. In de praktijk zijn alle omstandigheden van het geval van belang bij de beoordeling of sprake is van overmacht. In veel overeenkomsten en algemene voorwaarden zijn bepalingen opgenomen over de toerekenbaarheid van een tekortkoming onder specifieke omstandigheden. Neem voor meer informatie over de toerekenbaarheid van tekortkomingen en overmacht bij geschillen over wanprestatie en het recht op schadevergoeding contact op met SVZ advocaten.

 Aanmaning of ingebrekestelling vereist voor schadevergoeding?

Voor het verkrijgen van het recht op schadevergoeding bij wanprestatie is het van belang dat in een aantal gevallen eerst een ingebrekestelling verstuurd dient te worden naar de schuldenaar. Voor het recht op schadevergoeding bij wanprestatie dient de prestatie blijvend onmogelijk te zijn of dient de contractuele wederpartij in verzuim te verkeren. Indien de nakoming blijvend onmogelijk is kan de schuldeiser zonder eerst een ingebrekestelling met aanmaning te versturen een schadevergoeding vorderen.

Voor het verkrijgen van een recht op schadevergoeding vanwege de vertraging van een prestatie dient in beginsel eerst een ingebrekestelling verstuurd te worden waarbij een redelijke termijn wordt gesteld om alsnog na te komen. Indien nog wel deugdelijk kan worden nagekomen maar door een eerdere gebrekkige prestatie al gevolgschade is ontstaan kan deze gevolgschade direct gevorderd worden. In zoverre is de nakoming van de verbintenis, zonder gevolgschade, immers blijvend onmogelijk geworden. Indien de nakoming van een verbintenis niet blijvend onmogelijk is geworden is voor het verkrijgen van een vervangende schadevergoeding (een schadevergoeding in plaats van de contractuele prestatie) eerst een ingebrekestelling vereist voordat een recht bestaat op schadevergoeding wegens wanprestatie.

Het versturen van een rechtsgeldige ingebrekestelling met aanmaning is in veel gevallen dan ook belangrijk voor het verkrijgen van het recht op schadevergoeding bij wanprestatie. Door het versturen van een ingebrekestelling, waarbij een redelijke termijn wordt gesteld om alsnog na te komen en binnen deze termijn niet alsnog wordt nagekomen, komt de schuldenaar in verzuim te verkeren. In bepaalde specifieke gevallen ontstaat verzuim van de schuldenaar zonder dat een ingebrekestelling is vereist en bestaat in beginsel een recht op schadevergoeding wegens wanprestatie. Dit is bijvoorbeeld aan de orde indien in de overeenkomst een fatale termijn is opgenomen waarbinnen de verbintenis moet worden nagekomen. Indien deze termijn verstrijkt zonder dat deugdelijk is nagekomen is in beginsel sprake van verzuim zonder dat een ingebrekestelling verstuurd hoeft te worden. Een ander voorbeeld is de situatie waarbij uit de mededelingen of handelingen van de schuldenaar blijkt dat hij niet bereid is om zijn contractuele verplichtingen na te komen. In dergelijke gevallen heeft het versturen van een ingebrekestelling met aanmaning niet veel zin. Vanwege de ingewikkeldheid van de regeling en de vele uitzonderingen is het belangrijk om het advies van een deskundige in te winnen indien u aanspraak wil maken op een schadevergoeding wegens wanprestatie van de wederpartij. Neem contact op met SVZ advocaten over het versturen van een ingebrekestelling of aanmaning indien u aanspraak wil maken op een schadevergoeding wegens wanprestatie.

Wat zijn de gevolgen van verzuim voor recht op schadevergoeding?

Voor het verkrijgen van het recht op diverse soorten schadevergoeding bij wanprestatie is het van belang dat de schuldenaar in verzuim verkeerd. Vanaf het intreden van verzuim is vertragingsschade verschuldigd. Tevens kan de schuldeiser na het moment van verzuim kiezen om van de prestatie van de schuldenaar af te zien en in plaats daarvan een vervangende schadevergoeding vorderen. Voor het recht op schadevergoeding bij wanprestatie is tevens van belang dat na het moment van verzuim ook de risico’s van nieuwe gebeurtenissen die de nakoming verhinderen in beginsel voor rekening van de schuldenaar komen. Daarbij komt dat als de schuldenaar na het moment van verzuim alsnog wil presteren hij ook de al verschuldigd geworden schade en kosten dient te vergoeden om het verzuim te zuiveren. Bij wederkerige overeenkomsten ontstaat na het moment van verzuim ook de mogelijkheid om de overeenkomst te ontbinden. Deze mogelijkheid bestaat ook indien de nakoming van de overeenkomst blijvend onmogelijk is. SVZ advocaten adviseert u graag over de gevolgen van verzuim voor het recht op schadevergoeding bij wanprestatie.

Advocaat berekent schade wanprestatie

Om recht te verkrijgen op schadevergoeding bij wanprestatie dient schade geleden te zijn als gevolg van de tekortkoming van de schuldenaar in de nakoming in de verbintenis. SVZ advocaten is vanwege de aanwezige cijfermatige en fiscale kennis uitstekend in staat om de omvang van de schade aan te tonen en te onderbouwen. Schade kan zowel bestaan uit geleden verlies als gederfde winst. Veelal wordt een vermogensvergelijking gemaakt tussen de hypothetische situatie dat de overeenkomst wel deugdelijk zou zijn nagekomen en de bestaande situatie waarin dit niet het geval is. Een wetenschappelijke benadering van schade is in veel gevallen niet mogelijk, wel dient de aannemelijkheid en de omvang van de schade zo goed mogelijk onderbouwd te worden in een procedure. De rechter begroot de schade op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is. Omdat de omvang van de schade soms niet nauwkeurig kan worden vastgesteld kan de rechter overgaan tot het maken van een schatting aan de hand van de wel beschikbare gegevens. Het is van belang om de rechter inzicht te verstrekken in de processen en het verdienmodel van uw onderneming. Voor het verkrijgen van een recht op schadevergoeding bij wanprestatie is het op een juiste en controleebare wijze kwantificeren van de schade daarnaast zeer belangrijk.

Voordelen verrekening na faillissement

Er zijn in een faillissementssituatie verruimde mogelijkheden om tot verrekening in faillissement over te gaan. Doorgaans zal het faillissement van een contractspartij ertoe leiden dat vorderingen van schuldeisers grotendeels onbetaald blijven. Indien u echter een vordering op de failliet heeft die in aanmerking komt voor verrekening in faillissement is dit een effectief middel om (een deel van) uw vordering toch nog betaald te krijgen. Niet voor niets wordt verrekening in faillissement daarom ook wel gekwalificeerd als een sterk zekerheidsrecht. De advocaten van SVZ advocaten te Haarlem hebben hier veel ervaring mee. In dit artikel zullen de mogelijkheden voor verrekening in faillissement uiteen worden gezet. Uiteraard kunt u contact met een gespecialiseerde advocaat van SVZ advocaten opnemen om uw specifieke situatie te bespreken.

Verrekening van een vordering met een schuld: artikel 6:127 BW

Op grond van het algemene leerstuk van verrekening zoals verwoord in artikel 6: 127 BW, kan verrekening slechts plaatsvinden wanneer aan de in het wetsartikel genoemde vereisten is voldaan. Het eerste wettelijke vereiste voor een beroep op verrekening is dat beide partijen elkaars schuldeiser en schuldenaar moeten zijn. Dit wordt ook wel het vereiste van wederkerigheid genoemd. Daarnaast moeten de vordering en de schuld aan elkaar beantwoorden. De schuldenaar die een beroep doet op verrekening, dient tevens bevoegd te zijn tot het afdwingen van betaling van zijn eigen vordering; deze vordering dient opeisbaar te zijn. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de vermelde betalingstermijn is verstreken. Tot slot geldt dat er expliciet een beroep op verrekening moet worden gedaan middels een zogenaamde verrekeningsverklaring.

Advocaat verrekening

De advocaten van SVZ advocaten te Haarlem hebben veel ervaring met de toepassing van het leerstuk van verrekening en kunnen u hierover nader informeren en adviseren. Voor een uitgebreidere uiteenzetting over de algemene regels omtrent verrekening (ook buiten faillissement) wordt verwezen naar een eerder geschreven artikel over verrekening van een vordering met een schuld.

Verrekening in Faillissement

De mogelijkheid tot verrekening in faillissement is ruimer dan de mogelijkheid tot verrekening buiten faillissement. De gedachte achter deze uitbreiding van de mogelijkheden tot verrekening in faillissement, is de gedachte dat de redelijkheid en billijkheid met zich meebrengt dat iedere schuldeiser van de gefailleerde zijn schuld aan de gefailleerde als onderpand mag beschouwen voor zijn vordering op de gefailleerde. Het zou immers onredelijk zijn wanneer u als schuldeiser van een gefailleerde gedwongen zou kunnen worden uw schuld aan de gefailleerde te betalen, terwijl uw vordering op diezelfde gefailleerde naar alle waarschijnlijk in zijn geheel dan wel gedeeltelijk niet zou kunnen worden voldaan. Deze overwegingen maken dat het gerechtvaardigd wordt geacht een inbreuk te maken op het algemene beginsel van paritas creditorum, ook wel het beginsel van ‘gelijkheid van schuldeisers’ genoemd, welk beginsel is neergelegd in artikel 3:277 lid 1 BW. De hiervoor genoemde overwegingen vormen een rechtvaardiging voor de feitelijke voorrang van schuldeisers van de gefailleerde die zich kunnen beroepen op verrekening in faillissement.

Verrekening bij Faillissement: artikel 53 Faillissementswet

De regels met betrekking tot verrekening bij faillissement zijn te vinden in de artikelen 53 tot en met 55 Faillissementswet.  Artikel 53 lid 1 Faillissementswet bepaalt het volgende:

‘’Hij die zowel schuldenaar als schuldeiser van de gefailleerde is, kan zijn schuld met zijn vordering op de gefailleerde verrekenen, indien beide zijn ontstaan vóór de faillietverklaring of voortvloeien uit handelingen, vóór de faillietverklaring met de gefailleerde verricht.’’

Artikel 53 Faillissementswet: ontstaan vóór de faillietverklaring

De eerste categorie vorderingen die op grond van artikel 53 Faillissementswet in aanmerking komt voor verrekening in faillissement, is de categorie van vorderingen die zijn ontstaan vóór de faillietverklaring. Voornoemde vorderingen kunnen verrekend worden met schulden die eveneens zijn ontstaan vóór datum faillissement.

Artikel 53 Faillissementswet is van toepassing vanaf het moment waarop de gefailleerde zijn beheers- en beschikkingsbevoegdheid als gevolg van het faillissement verliest. Als hoofdregel heeft te gelden dat de gefailleerde zijn beheers- en beschikkingsbevoegdheid verliest bij aanvang van de dag waarop het faillissement is uitgesproken (artikel 23 Faillissementswet).

Het is niet mogelijk om algemene criteria te noemen ter bepaling van het moment waarop vorderingen zijn ontstaan. Dit zal per geval beoordeeld moeten worden. Een gespecialiseerde advocaat van SVZ advocaten te Haarlem kan u hierover nader informeren aan de hand van concrete informatie.

Artikel 53 Faillissementswet: voortvloeien uit een handeling vóór de faillietverklaring met de gefailleerde verricht

De tweede categorie vorderingen die in aanmerking komt voor verrekening in faillissement, zijn de vorderingen die rechtstreeks voortvloeien uit een vóór de faillietverklaring reeds bestaande rechtsverhouding tussen de schuldeiser en de gefailleerde. Het is echter niet altijd eenduidig vast te stellen of een vordering rechtstreeks voortvloeit uit een reeds vóór de faillietverklaring bestaande rechtsverhouding zoals bedoeld in artikel 53 Faillissementswet.

Twee voorbeelden:

• Wanneer een schuldenaar vóór het faillissement facturen heeft uitgereikt aan derden en in verband met die facturen omzetbelasting heeft afgedragen, maar de boedel in verband met oninbaarheid van de facturen recht heeft op teruggave van de reeds betaalde omzetbelasting (op grond van artikel 29 lid 1 Wet OB), dan kwalificeert de betreffende schuld van de Ontvanger als een schuld die voortvloeit uit een vóór de faillietverklaring met de gefailleerde bestaande rechtsverhouding.
• Wanneer een duurovereenkomst (bijvoorbeeld een huurovereenkomst) na de faillietverklaring van rechtswege ten laste van de boedel wordt voortgezet, dan vormen de schulden van de huurder, welke schulden betrekking hebben op de periode vanaf de faillietverklaring, geen schulden die rechtstreeks voortvloeien uit een vóór de faillietverklaring ontstane rechtsverhouding.

Verruiming verrekening faillissement: opeisbaarheid vordering niet vereist

In geval van faillissement geldt in afwijking van artikel 6:127 BW dat de schuldeiser een niet-opeisbare vordering op de gefailleerde tijdens het faillissement toch kan verrekenen. Daarnaast is verrekening in faillissement tevens mogelijk wanneer er sprake is van een vordering onder opschortende voorwaarde of opschortende tijdsbepaling.

Verruiming verrekening faillissement: curator kan geen beroep doen op artikel 6:136 BW

Artikel 6:136 BW  bepaalt dat de rechter een beroep op verrekening (dat bij wijze van verweer wordt gevoerd) kan afwijzen wanneer de gegrondheid van dit verweer/de gegrondheid van de vordering niet op eenvoudige wijze is vast te stellen. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer de inhoud van de vordering nog niet vaststaat of de vordering door de debiteur inhoudelijk wordt betwist.

Artikel 53 lid 3 Faillissementswet bepaalt dat de curator geen beroep kan doen op deze beperking, zoals opgenomen in artikel 6:136 BW. Dit betekent dat de rechter in een faillissementssituatie een verrekeningsverweer altijd volledig zal moeten beoordelen. Wanneer de curator wel een beroep zou kunnen doen op deze bepaling, dan zou dit teveel afbreuk doen aan het doel van artikel 53 Faillissementswet, namelijk het bieden van een zekerheidsrecht aan de debiteur van de failliet die tevens een vordering heeft op de gefailleerde. Een dergelijke schuldenaar zou kunnen worden gedwongen tot betaling van zijn schuld aan de faillissementsboedel, terwijl de kans groot is dat zijn vordering niet of niet geheel uit de boedel zal worden voldaan.

Verrekening in faillissement en bestuurdersaansprakelijkheid

Een veel voorkomende vraag is of een bestuurder die door de curator wordt aangesproken uit hoofde van bestuurdersaansprakelijkheid, kan verrekenen met eventuele vorderingen die deze bestuurder heeft op de vennootschap. Dit is niet het geval. Een schuld van een bestuurder op grond van bestuurdersaansprakelijkheid ex artikel 2:138/248 BW, kan niet worden verrekend met een vordering van de bestuurder op de gefailleerde vennootschap.

Een bestuurdersaansprakelijkheid op grond van artikel 2:138/248 BW is namelijk geen aansprakelijkheid ten opzichte van de gefailleerde vennootschap, maar ten opzichte van de boedel. Het gevolg hiervan is dat er in een dergelijk geval niet wordt voldaan aan het vereiste van wederkerigheid.

Verrekening faillissement: advocaat Haarlem

Verrekening in faillissement biedt vergaande mogelijkheden en is zodoende een sterk zekerheidsrecht. Zoekt u een advocaat in de omgeving van Haarlem? Een gespecialiseerde advocaat van SVZ advocaten te Haarlem kan u nader adviseren over de mogelijkheden van verrekening in faillissement. Neem gerust vrijblijvend contact op om de mogelijkheden te bespreken.

Wettelijke vereisten voor verrekening

Op grond van artikel 6: 127 BW kan verrekening slechts plaatsvinden wanneer aan de in het wetsartikel genoemde vereisten is voldaan. De in dat wetsartikel genoemde wettelijke vereisten zijn cumulatief. Indien aan één of meerdere vereisten niet is voldaan, zal het beroep op verrekening niet kunnen slagen.

1. Wederkerigheid

De partijen die bij de verrekening zijn betrokken, moeten over en weer elkaars schuldeiser en schuldenaar zijn (artikel 6:127 lid 2 BW).

Let op: De vorderingen en schulden moeten in het zelfde vermogen vallen. Enkele voorbeelden:

• De schuldenaar die bevoegd is een vordering op zijn schuldeiser te incasseren namens een derde (bijvoorbeeld uit hoofde van een openbaar pandrecht of lastgeving) is niet bevoegd deze vordering te verrekenen met zijn eigen schuld.

• Wanneer een te verrekenen vordering en schuld tot een gemeenschap behoren, kunnen deze enkel worden verrekend indien zij deel uitmaken van dezelfde gemeenschap. Zowel de vordering als de schuld moeten van de deelgenoten gezamenlijk te zijn.

• Verrekening van een vordering van een BV met een vordering op de bestuurder van die BV is niet mogelijk. Het vermogen van de BV en het privé vermogen van de bestuurder zijn immers twee afgescheiden vermogens.

Het vereiste van wederkerigheid lijkt op het eerste gezicht logisch: indien partijen niet elkaars schuldeiser en schuldenaar zijn, is verrekening niet aan de orde. Toch kan het vereiste van wederkerigheid in de praktijk tot ingewikkelde situaties leiden (zoals in de genoemde voorbeelden). De advocaten van SVZ advocaten in Haarlem hebben hierin veel ervaring en kunnen u hierin adviseren.

2. Gelijksoortigheid

De prestatie die de schuldenaar te vorderen heeft, moet beantwoorden aan zijn schuld (artikel 6:127 lid 2 BW). Dit betekent dat om een geslaagd beroep op verrekening te kunnen doen, de vordering en de schuld tevens ‘gelijksoortig’ moeten zijn. Van gelijksoortigheid is sprake wanneer de schuldenaar bevoegd is de schuld te betalen met hetzelfde betalingsmiddel als hij van zijn schuldeiser te vorderen heeft. In het overgrote gedeelte van de gevallen zal aan dit vereisten eenvoudig zijn voldaan, aangezien doorgaans betaald wordt met geld.

Let wel: van gelijksoortigheid is geen sprake wanneer de te verrekenen schuld en vordering in verschillende valuta zijn aangeduid. Van gelijksoortigheid kan in dat geval toch sprake zijn, indien de schuldenaar respectievelijk de schuldeiser bevoegd is zijn schuld te voldoen dan wel zijn vordering op te eisen in de valuta van de te verrekenen vordering (zie artikel 6:121 tot en met 6:126 BW).

3. Bevoegdheid tot betaling schuld

De schuldenaar die een beroep doet op verrekening, moet bevoegd zijn tot betaling van zijn schuld aan de schuldeiser (artikel 6:127 lid 2 BW). Dat is het geval als de schuldeiser de betaling niet kan weigeren zonder in schuldeisersverzuim te raken. Niet vereist is dat de schuld daadwerkelijk opeisbaar is.

4. Opeisbaarheid vordering

De schuldenaar die een beroep doet op verrekening, dient bevoegd te zijn tot het afdwingen van betaling van zijn eigen vordering (artikel 6:127 lid 2 BW). Met andere woorden: de vordering moet opeisbaar zijn. Hierom komt een vordering onder een opschortende voorwaarde of tijdsbepaling in beginsel niet voor verrekening in aanmerking. Dit is anders indien de overeengekomen tijdsbepaling zich niet tegen een eerdere opeising van de vordering verzet.

Artikel 6:131 BW regelt de situaties waarin verrekening is toegestaan, ondanks het feit dat niet is voldaan aan de in artikel 6:127 BW genoemde eis van afdwingbaarheid van de vordering van de partij die zich op verrekening beroept. Kort gezegd komt het erop neer dat de verjaring van de rechtsvordering niet in de weg staat aan een beroep op verrekening.

Verrekeningsverklaring: vormvrij

Indien aan bovenvermelde vereisten voor verrekening is voldaan, vindt de verrekening eerst plaats nadat door de verrekeningsbevoegde schuldenaar een zogenaamde verrekeningsverklaring is gedaan aan zijn schuldeiser. Deze verrekeningsverklaring is in beginsel vormvrij (artikel 3:37 lid 1 BW). Deze verklaring kan zowel mondeling als schriftelijk geschieden. De verrekeningsverklaring dient de wederpartij te hebben bereikt voordat deze verklaring werking verkrijgt (artikel 3:37 lid 3 BW). De advocaten van SVZ advocaten kunnen desgewenst behulpzaam zijn bij het opstellen van een verrekeningsverklaring.

Gevolgen van verrekening

De wet bepaalt dat een geslaagd beroep op verrekening tot gevolg heeft dat beide verbintenissen tot hun gemeenschappelijk beloop teniet gaan. Concreet betekent dat de wederzijdse vorderingen tegen elkaar worden weggestreept. Indien de vorderingen precies gelijk waren, betekent dit dat alle vorderingen (met gesloten beurzen) zijn betaald. Indien de ene vordering hoger was dan de andere, betekent dit dat de partij wiens vordering de vordering van de ander partij oversteeg, voor het meerdere nog een vorderingsrecht heeft.

Het gevolg van de verrekening is dat met terugwerkende kracht de schulden verrekend worden op het moment dat de verrekening mogelijk was (artikel 6:129 BW). Is er reeds rente betaald, dan werkt verrekening slechts terug tot het einde van de termijn waarover de laatste rente is voldaan.

Verweer voeren tegen verrekening door de wederpartij

Indien de wederpartij zich op verrekening beroept en u het hiermee niet eens bent, kunt u zich daartegen verweren. U kunt bijvoorbeeld verweer voeren tegen een door de wederpartij ingeroepen verrekening indien u de vordering van de wederpartij betwist, u een beroep op opschorting heeft gedaan en in dat kader uw (betalings)verplichtingen heeft opgeschort of u zelf een mogelijkheid tot verrekening inroept welke verrekening verder terugwerkt dan de door de wederpartij ingeroepen verrekening. De advocaten van SVZ advocaten kunnen u behulpzaam zijn bij het in kaart brengen en voeren van de mogelijke verweren tegen een door de wederpartij ingeroepen verrekening.

Voorwaardelijk beroep op verrekening

Verrekening heeft zoals hiervoor reeds aan de orde kwam twee functies: (I) een betalingsfunctie en (II) een zekerheidsfunctie. De betalingsfunctie is gelegen in de mogelijkheid die verrekening biedt tot een vereenvoudigde afwikkeling van de wederzijdse vorderingen en schulden. De zekerheidsfunctie is gelegen in de mogelijkheid voor een schuldeiser om door middel van verrekening betaling van zijn vordering te bewerkstelligen.

Deze twee functies brengen met zich mee dat een geslaagd beroep op verrekening, ervoor zorgt dat betaling van de vorderingen plaatsvindt. Dit rechtsgevolg dient goed voor ogen te worden gehouden. Een beroep op verrekening veronderstelt namelijk dat de vordering van de wederpartij niet wordt betwist. Het is van belang om in dit kader geen rechten/verweren prijs te geven.

In bepaalde gevallen waarin u de vordering van de wederpartij inhoudelijk betwist, kan het (in het kader van een gerechtelijke procedure) daarom de voorkeur genieten om primair de vorderingen gemotiveerd te betwisten en subsidiair een voorwaardelijk beroep op verrekening te doen. De advocaten van SVZ advocaten te Haarlem hebben op dit gebied ruime ervaring en kunnen u in dat kader adviseren. Het is van belang om gedurende het gehele traject de (proces)strategie goed voor ogen te houden.

Verrekening uitsluiten in de algemene voorwaarden

De wettelijke regeling omtrent verrekening is van aanvullend recht. Indien partijen niets anders hebben afgesproken, is dit wettelijk regime van toepassing. Partijen kunnen echter, in afwijking van de wettelijke regeling, andere voorwaarden voor verrekening afspreken. Zij kunnen ook de mogelijkheid tot verrekening uitsluiten of beperken.

In veel gehanteerde algemene voorwaarden is een verbod op verrekening opgenomen. Met een verrekeningsverbod wordt bereikt dat de facturen betaald moeten worden en dat een eventuele discussie over een beweerdelijke tegenvordering pas in een later stadium beoordeeld zal worden. De advocaten van SVZ advocaten te Haarlem kunnen u adviseren over de inhoud van uw algemene voorwaarden en de mogelijkheid tot het uitsluiten of beperken van verrekening door de wederpartij.

Anderzijds is het ook mogelijk om een verruiming van de bevoegdheden tot verrekening op te nemen in uw algemene voorwaarden. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om een verruiming van het voor verrekening vereiste ‘wederkerig schuldenaarschap’ op te nemen. In dat kader kan opgenomen worden dat verrekening ook mogelijk is met vorderingen van groepsmaatschappijen. Dit kan onder bepaalde omstandigheden interessant zijn.

Het opstellen van algemene voorwaarden is maatwerk. Dit geldt ook voor wat betreft de bepalingen omtrent verrekening. De advocaten van SVZ advocaten te Haarlem kunnen hierin met u meedenken en kunnen u hieromtrent adviseren.

Schadeplichtigheid bij onterechte verrekening

Zoals uit dit artikel blijkt, is verrekening een goed en effectief middel om uw vorderingen betaald te krijgen. Tegelijkertijd kan een onterechte verrekening de schuldeiser schadeplichtig maken. De partij die onterecht heeft verrekend kan worden veroordeeld tot betaling van wettelijke (handels)rente en/of buitengerechtelijke kosten.

Heeft u of uw onderneming een dagvaarding ontvangen en bent u op zoek naar een advocaat? De advocaten van SVZ advocaten in Haarlem hebben hier dagelijks mee te maken. Wij kunnen ons echter goed voorstellen dat dit voor u als ondernemer anders is. In dit artikel zetten wij daarom de gang van zaken met betrekking tot de dagvaarding en de dagvaardingsprocedure uiteen. Bent u op zoek naar een advocaat in de buurt van Haarlem die u kan adviseren en bijstaan wanneer u bent gedagvaard, dan kunt u vrijblijvend contact opnemen met de advocaten van SVZ advocaten uit Haarlem. Met onze expertise op het gebied van het procesrecht kunnen wij u snel en duidelijk adviseren, zodat u zich kunt richten op het ondernemerschap en die zaken waar u energie van krijgt. Neem direct contact op via ma*****@***********en.nl voor meer informatie of een geheel vrijblijvende bespreking.

Wat zijn de vereisten van een dagvaarding?

Een dagvaardingsprocedure vangt aan met een dagvaarding. Deze dagvaarding wordt betekend door de deurwaarder. De wet stelt eisen aan de inhoud van de dagvaarding. Het is van belang om te controleren of de door u ontvangen dagvaarding aan alle (formele) vereisten voldoet. SVZ advocaten kan u hierbij uiteraard behulpzaam zijn.